Medisch Spectrum Twente

In overleg met uw arts heeft u besloten dat u een discografie zult ondergaan, omdat u rugklachten heeft. Deze folder geeft algemene informatie over deze behandeling, mogelijke complicaties en het te verwachten resultaat.

De tussenwervelschijf (discus intervertebralis) kan rugpijn veroorzaken. Deze rugpijn kan uitstralen naar één of beide benen. Met een CT-scan (Computer Tomografie) en / of MRI (Magnetic Resonance Imaging) kunnen de wervelkolom en de tussenwervelschijven goed worden afgebeeld. Worden er afwijkingen gezien, dan wil dit echter nog niet zeggen dat deze afwijkingen de oorzaak van de rugpijn zijn. Om dit beter te kunnen onderzoeken, wordt een discografie verricht.

Hierbij wordt door middel van een röntgencontrastmiddel uitgezocht of de pijn door een tussenwervelschijf wordt veroorzaakt en zo ja, door welke. Bij een discografie worden meestal meerdere tussenwervelschijven onderzocht.

Iedere tussenwervelschijf heeft een sponsachtige kern (nucleus) die wordt omgeven door een aantal stevige ringen (annulus). Door veroudering, een afwijkende houding van de rug of een blessure, kan de tussenwervelschijf zwakker worden en kunnen in de annulus barstjes en scheurtjes ontstaan (figuur 1). Deze scheurtjes kunnen een constante pijn veroorzaken en bovendien kan de sponsachtige kern uitstulpen via deze scheurtjes (‘hernia’, figuur 2). De uitgestulpte tussenwervelschijf kan dan tegen de zenuwen drukken, waardoor pijn in been en / of rug ontstaat.

1 Een tussenwervelschijf waar in de annulus scheurtjes en barstjes zijn ontstaan.

2 Een tussenwervelschijf waarbij de sponsachtige kern via scheurtjes is uitgestulpt.

Op de operatiekamer krijgt u een infuus met antibiotica. U krijgt pijnstillers, waarna per onderzochte tussenwervelschijf een naald geplaatst wordt. Via de naald wordt met behulp van röntgenapparatuur contrastmiddel in het midden van de tussenwervelschijf gespoten. Dit kan de voor u bekende pijnklachten opwekken of verergeren. Discografie kan worden verricht bij alle tussenwervelschijven op nek-, borst- en lage rugniveau. Meestal wordt deze behandeling echter verricht bij het lage rug niveau (lumbale wervelkolom).

Zoals bij iedere ingreep, kunnen ook bij de discografie complicaties optreden. Gelukkig komen deze niet vaak voor.

■ een infectie van de tussenwervelschijf. Om dit te voorkomen, krijgt u voorafgaand aan de behandeling via een infuus antibiotica toegediend. Krijgt u koorts na de behandeling, waarschuw dan de behandelend arts of de waarnemer;

■ jeuk, huiduitslag en kortademigheid bij allergie voor contrastvloeistof. In zeldzame gevallen kan dit leiden tot een ernstige bloeddrukdaling, waarvoor u behandeld moet worden.

De meeste patiënten ervaren vlak na de ingreep een toename van de pijn die ze al hadden. U kunt hiervoor een pijnstiller innemen (paracetamol volgens bijsluiter). Een sterkere pijnstiller kunt u nemen in overleg met uw behandelend arts. De pijn neemt snel weer af tot het gevoel van voor het onderzoek.

Zodra de foto’s gemaakt zijn, bespreekt de arts zijn bevindingen met u. Afhankelijk daarvan wordt er wel of geen vervolgafspraak gemaakt voor een behandeling van één of meerdere tussenwervelschijven.

Om ervoor te zorgen dat de therapie zo goed mogelijk aanslaat, is het belangrijk dat u zich na de behandeling aan de volgende leefregels houdt:

Til niet zwaar of draaiend en buig niet voorover. Rij niet zelfstandig auto. Neem voldoende rust. Blijf niet langer dan 10 - 20 minuten aaneengesloten zitten. Loop niet langer dan 20 minuten aaneengesloten.

Hervat eventueel lichte werkzaamheden. Til niet meer dan vijf kilo. Breidt de loopafstand uit naar twee keer per dag een half uur.

Breidt de looptijd en afstand minder snel uit als de pijnklachten verergeren. Onderga de eerste weken geen manuele behandeling of chiropractie. Stel zwemmen nog even uit.

Hervat zover mogelijk uw werk. Breidt werkzaamheden geleidelijk uit bij zwaar lichamelijk werk. Til niet meer dan 15 kilo de eerste zes weken. Start voorzichtig met buig- en strekoefeningen. Start voorzichtig met zwemmen. Breidt het lopen uit naar zo mogelijk één uur per dag aaneengesloten wandelen.

Start onder begeleiding van een fysiotherapeut met stabilisatieoefeningen (volgens Mc.Kensie) van de lage rug.

U heeft recht op juiste en volledige informatie. Pas als u voldoende inzicht heeft, kunt u weloverwogen toestemming geven voor een bepaalde behandeling of een bepaald onderzoek. Als iets u niet geheel duidelijk is, vraagt u één van de medewerkers van de pijnpolikliniek dan om nadere uitleg.