De eerste vergadering van de Raad van Bestuur dit jaar, voortaan op donderdag in plaats van de dinsdag. Eindelijk voltallig nu Marianne Lensink is toegetreden. De sfeer is goed. Was 2006 het jaar van plannen en nota's, 2007 moet een jaar worden van resultaten op het terrein van organisatieontwikkeling, zorgprogrammering, nieuwbouw en uitbouw van ICT toepassing, implementatie EPD, enz. Dit schrijvende realiseer ik me dat het ziekenhuis altijd, jaar in jaar uit, resultaten boekt. Dit door simpelweg het uitvoeren van zijn primaire taak, mensen beter maken, ook tijdens Kerst, Oud en Nieuw.

De Raad van Bestuur past dus bescheidenheid en haar ambities moeten dat primaire doel dienen. We nemen de draad op, waar hij vrijdag voor Kerst is blijven liggen. We staan uitvoerig stil bij het onderwijs- en scholingsprogramma, werelds aangeduid als Studium Generale. Wat is opgezet om alle leidinggevenden straks goed te laten landen in hun nieuwe posities. Daarom moeten we zorgen voor goeie management scholing zowel van de medisch managers als de bedrijfskundig managers. Dat heeft nog wel wat voeten in de aarde. Iedereen voelt zich voor dit onderwijs verantwoordelijk en wil vanuit zijn portefeuille mede de regie voeren. We stellen vast dat een ieder doet waarvoor hij primair verantwoordelijk is. De verantwoordelijkheid voor organisatie en uitvoering van dit onderwijsprogramma ligt bij de Medical School, de verantwoordelijkheid voor de inhoud ligt bij de Raad van Bestuur en het Medisch Stafbestuur.

Een half jaar geleden heb ik toegezegd te spreken op het afscheid van oud medebestuurslid van de LSV, oogarts Beatrix Joanknecht-Koster in het Amfia ziekenhuis. Een eeuw geleden lijkt die LSV/Orde tijd en het was ook letterlijk in de vorige eeuw. Ik moet spreken over kwaliteit en de verwachtingen daarover de komende drie decennia. Ik heb het gevoel dat we de laatste jaren een echte omslag gemaakt hebben en verwacht dat die zijn schaduwen een flink end vooruit zullen werpen. Iets dat ook is gebeurd in de midden jaren '70, gevolgd door een decennia lange periode van intensieve overheidsbemoeienis met de gezondheidszorg. Nu is er de grote omslag van het aanboddenken naar het vraagdenken. Dat is veel fundamenteler dan alleen de omslag van een in de jaren ’70 ingezette planeconomische gezondheidszorg naar een meer markteconomisch georiënteerde zorg, voorzichtigjes begonnen tijdens paars II. Zelfs al schrijft het nieuwe regeerakkoord straks voor dat de markt minder ruimte zou krijgen dan de huidige coalitie beoogde, dan nog krijg je de geest van het vraagbewustzijn niet meer in de fles. Daar praat ik over en hoe je kwaliteit dan weer in maat en getal vastlegt met bijvoorbeeld prestatie-indicatoren. Dus ook hier veel plaatjes uit mijn inspectietijd.

Vanavond zijn we te gast bij Pieter Kalbfleisch, de NMA (Nederlandse Mededingings Autoriteit)- zo ken ik hem ook uit mijn Haagse periode - en zijn partner Marleen Zuyderhout. Ze hebben hun vrienden en relaties uitgenodigd op een nieuwjaarsconcert in de Kloosterkerk. Dit gevolgd door een nazit in Diligentia, gelegen aan de overzijde van de straat, het Lange Voorhout. Heel veel bekende gezichten uit de top van overheid, politiek, bestuur en rechterlijke macht, maar toch kom ik ook nog een paar collegae medisch specialisten tegen. We zien ook Jens Arnbak, de voormalige OPTA en zijn vrouw, die na zijn terugtreden weer hoogleraar is aan de TU Delft. Het oude vak, het contact met de studenten, lokte ook hem weer terug naar zijn oude omgeving. Ik begrijp dat als geen ander na mijn buitengewoon interessante, maar ook bij tijd en wijle hectische Haagse jaren. Ik spreek ook nog uitvoerig met Ad van Baal, de Inspecteur Generaal der krijgsmacht. Ook hij verlaat het toneel, maar wil nog wel wat anders hierna. Dit zegt hij ook nog eens in het programma buitenhof van 14 januari (overigens het favoriete moment van de week om mijn achterstallige blog bij te werken). Om een uur of elf verlaten we het nog drukke feest, want morgen vroeg weer op.