
De STZ vergadert in Hoevelaken in hotel de Klepperman vanmorgen. Kon ik mooi thuis slapen in Bosch en Duin. Er gaat ook nu veel aandacht in de vergadering uit naar positionering van de STZ in het Nederlandse ziekenhuislandschap. Hoe zelfstandig moet je je daar in opstellen en profileren? Zelf ben ik altijd een voorstander geweest van zo groot mogelijke coalities, waarbinnen belangen van minderheden zo veel mogelijk worden gerespecteerd.
Zo hebben we het destijds bij de teloorgang van de Landelijke Specialisten Vereniging (LSV) en de daaropvolgende oprichting van de Orde van Medisch Specialisten ook geregeld. Alles onder één dak en vlag maar wel met een eigen geluid in eigen 'kamers' voor resp. de academisch specialisten, de vrijgevestigden en degenen in dienstverband. Mutatis mutandis zie ik hier kansen voor een soortgelijke structuur, waar belangen van opleiding en topklinische zorg niet mogen ondersneeuwen in het algemeen belang, maar waar de middelgrote en kleine ziekenhuizen niet mogen eclipseren achter de 'massa' van de grote centra. Er zou één koepelorganisatie van ziekenhuizen moeten zijn, mits bloedgroepen en het eigen geluid worden gerespecteerd.
Vanmiddag komt de algemeen directeur van de Nederlandse Hartstichting Hans Stam, op bezoek. We praten over de plaats van hart- en vaatziekten in het Nederlandse volksgezondheidsbeleid, die minder is geprofileerd dan voorheen. Hartvaatziekten, waaronder ook hersenbloeding en -thrombose, maar ook diabetes als belangrijke oorzaak, behoren nog steeds tot de belangrijkste oorzaken van ziekte en dood in onze westerse wereld en verdienen de blijvende aandacht juist ook van de staat. De rol van preventie moet daarin worden versterkt, dat roepen veel politici, maar dat moet ook meer blijken uit beleid. Waarom pas aan het eind van deze kabinetsperiode een rookvrije horeca. Vorig voorjaar mocht ik in de nadagen van mijn rol als chief medical officer voor Nederland in Netwerk oproepen tot het onmiddellijk rook vrijmaken van cafés en restaurants. Afkeurende reacties van rokers op internet waren mijn deel. Geen zedenprekerij vond men. De overheid moet in dat opzicht niet schuwen juist wel een zedenmeester te zijn. Daar is juist behoefte aan.
Om vier uur ben ik in het Schielandhuis in Rotterdam waar een expositie wordt geopend door Ciska Dresselhuys van Paul van der Steen met alle portretten/cartoons die door hem zijn gemaakt bij de inmiddels lange reeks van interviews onder de titel 'langs de feministische meetlat' met allerlei bekende en minder bekende Nederlanders. Deze collectie tekeningen is overgegaan naar Altlas van Stolk, die gehuisvest is in het Schielandhuis. Al deze Nederlanders waren ook uitgenodigd en er waren er ook aardig wat komen opdagen van Midas Dekkers tot Alexander Pechtold. Tijdens de toespraken mochten de geportretteerden vooraan zitten, waar ook het bestuur van de eerbiedwaardige Atlas van Stolk zat. En zo kwam ik naast Bianca van der Molen - den Outer te zitten, bij wie ik ook zo'n vijf en veertig jaar geleden in de klas zat op het Montessori lyceum in Rotterdam. Ik een stukje dikker geworden, zij juist een stukje dunner. Wie zaten er allemaal in II gym vroegen wij ons af, wat was er van iedereen geworden. Na onderhoudende gesprekken met mijn mede-geportretteerden ga ik het weekend in en denk na hoe ik me zondag zal kleden voor het carnaval in Oldenzaal.
|