
Ik ben door Annette Ovink uitgenodigd mee te gaan naar een dagje brainstormen over het vraagstuk centralisatie en decentralisatie, fusie en deconcentratie. Plaats van handeling: kasteel De Essenburgh in Harderwijk.
Annette was jarenlang interniste in Oldenzaal en ijverde lang voor een zelfstandige status van ons ziekenhuis aldaar. Het onderwerp is dus niet vreemd in die context. De inleider tot het thema is een oude bekende, prof. Arnold Heertje. Deze vult met zijn onderhoudende, maar wie hem kent wel enigszins voorspelbare, beschouwingen vrijwel de gehele morgen. 's Middags is er de bekende formule van kringgesprekken naar aanleiding van stellingen. De uitkomst van deze discussies wordt dan aansluitend plenair besproken.
Zo'n dagje luisteren naar een uitstekend causeur en discussiëren op beschaafde toon met beschaafde debatpartners is natuurlijk aangenaam, maar wel een verre van efficiënt tijdverdrijf. Het onderwerp had mijns inziens in ruimschoots de helft van de tijd kunnen worden besproken. Kern was dat de professional weer in the lead moet op scholen, in ziekenhuizen en zo meer. Goeie zaak vonden we allen, ik ook, sterker, ik vond mezelf een aardig voorbeeld van een professional die in the lead is gekomen, maar men bedoelde dat toch heel anders. Was ik dan ook al weer zo'n 'beheerder', zoals Arnold Heertje die klasse van managers met enig dédain aanduidde. We moeten het management niet verguizen. Dat hebben we hard nodig. Gewoon de bal in de lucht gooien en maar zien welke dokter of welke leraar hem vangt in onze ingewikkelde instituten, heeft helemaal geen zin. Dat loopt bovendien verkeerd af. Wel ben ik het er mee eens dat er veel te grote concentraties zijn ontstaan zonder dat er sprake was van aantoonbaar schaalvoordeel, synergie enz. Heertje heeft met zijn analyse zeker gelijk in velerlei opzicht. Nog belangrijker is de vraag hoe we nu zonder kleerscheuren terugkomen op een schaal waar de menselijke maat weer ijkpunt is.
Met Annette Ovink was het in elk geval gezellig, we kennen elkaar uit Groningen, zij was een jaar voorzitter van Magna Pete, de vrouwelijke pendant van het Groninger Studenten Corps Vindicat atque Polit, waarmee Magna Pete tot spijt van velen later in 1970 fuseerde.
Ik moet wat eerder weg, want de hond moet naar zijn logeeradres worden gebracht voor vijf uur vanmiddag, anders kunnen mijn echtgenote en ik morgen niet samen naar de open dag in Oldenzaal.
J. Herre Kingma
|