Vandaag is het open dag in het ziekenhuis Oldenzaal, maar eerst gaan we nog een huis bekijken. Onderweg naar Twente word ik gebeld door het programma Ochtendhumeur van RTV Oost van Jan Medendorp en Martin Steenbeeke. Vandaag wordt de nieuwe bestuursvoorzitter van de Isala Klinieken uit Zwolle, Marjanne Sint geïnterviewd en ik mag de side kick geven via vragen van Medendorp en Steenbeeke.

Ik ken Marjanne uit Den Haag, waar zij Secretaris-Generaal was (van VROM) en ik Inspecteur-Generaal voor de Gezondheidszorg. Wat is nou beter, vragen Jan Medendorp en Martin Steenbeeke, een dokter aan het hoofd van het ziekenhuis of een manager. Men ziet mij dus als de dokter en Marjanne Sint als de manager. Belangrijker is dat we allebei bestuurders zijn. In ons ziekenhuis is de voorzitter van de Raad van Bestuur de medicus, maar dat kan ook anders De medische portefeuille in de Isala Klinieken wordt sinds 1 januari 2006 beheerd door Robbin Thieme Groen, tot dan toe stafvoorzitter en anesthesioloog-intensivist in Zwolle. Hij brengt dus de medische kennis in. Marjanne wil binden, dat is een mooi beeld, dat ik onderschrijf.

We zetten onze reis voort en bezoeken - na het bekijken van een potentieel woonhuis - Oldenzaal, waar het ziekenhuis open dag houdt vandaag. Marianne Kuipers van de PR-afdeling ontvangt ons en leidt ons rond. De stemming is geanimeerd en ik zie veel heel enthousiaste medewerkers, die de bezoekers inwijden in de methoden en technieken van het hedendaagse ziekenhuis. Direct na binnenkomst lopen we de heer en mevrouw Bram en Bep Hulshof tegen het lijf. Bram is vice voorzitter van de Raad van Commissarissen. We lopen gezamenlijk op onder leiding van Marianne Kuipers.

Er zijn ook een aantal medisch specialisten; ik zie de kaakchirurg Wes in dienst-outfit en bewonder zijn, door zijn mooie antieke bureau bijna intieme, spreek- en behandelkamer. We lopen rond over de OK's, waar de operatieassistenten het gebruik van de apparatuur demonstreren. Ik zie de nieuwe ruimtes van de dermatologen en natuurlijk nog heel veel meer, te veel om op te noemen. Om een uur of drie verlaten we het ziekenhuis, maar niet na nog even gesproken te hebben met de hartelijke gastvrouwen, die bij de ingang iedereen verwelkomen en uitzwaaien.

Voor we huiswaarts keren naar het Utrechtse, drinken we een kopje thee en iets sterkers bij de familie Hulshof in Beuningen, tenslotte zijn wij niet alleen verbonden via het ziekenhuis, maar zijn we ook achterneven via mijn grootmoeder Anna W. Hulshoff uit Borne, die mij voor een kwart Twentse roots heeft bezorgd.

J. Herre Kingma