Met Marieke Methorst en Paulien Lubberhuizen spreek ik over patiëntveiligheid en meer in het bijzonder het Veiligheidsmanagementsysteem (VMS). Morgen moet ik aan de ‘groep’ Sneller Beter 3 o.l.v. Anne Jonkman in Utrecht uitleggen wat wij daaronder verstaan. Het antwoord zal kort zijn: we hebben helemaal nog geen VMS.

Marieke en Paulien hebben alle activiteiten die onder zo'n VMS zouden kunnen vallen gerangschikt onder vier thema's: risico inventarisatie, systeem van veilig melden, analyse van incidenten, systeem om verbetering te managen. Dit is de indeling die de federatie van Universitaire Medische Centra (NFU) hanteert. Ik voeg een categorie toe, meten van verhoging van veiligheid bijvoorbeeld door prestatie indicatoren. Deze 'kapstok' is een goede basis voor mijn verhaal morgen, maar ook een prima start voor de ontwikkeling van een eigen VMS. Dat moet er toch komen.

Ik heb zo vaak publiekelijk gehamerd op het terugdringen van vermijdbare sterfte dat ik in mijn eigen ziekenhuis gericht beleid moet ontwikkelen hierop. Heel belangrijk daarin is de mogelijkheid veilig incidenten te kunnen melden door artsen en verpleegkundigen. De meeste incidenten zijn het gevolg van menselijk falen, waar straf niet zinvol is, maar wel duchtig lering getrokken moet worden en procedures aangepast en aangescherpt moeten worden. Hiertoe reken ik overigens niet de incidenten en ongelukken, ontstaan door roekeloosheid, luiheid, onkunde, overtreding van regels, enz. Dergelijke gevallen komen, zij het sporadisch, ook voor al kennen we daar de frequentie niet van. Vanmiddag sprak ik nog over de tragische en vermijdbare dood van een jonge patiënte, nu al vele jaren geleden, die de achterblijvende ouders en familie nog steeds veel pijn bezorgt. Die pijn kunnen wij niet genezen, maar wel kunnen we een inspanning doen de kans op herhaling van dit soort calamiteiten tot een minimum te beperken door de inrichting van een VMS. Overigens heeft de minister in 2004 - en daarvoor de Inspecteur-Generaal al in 2002 - een VMS verplicht gesteld in ieder ziekenhuis. Een goed voorbeeld ontbreekt vooralsnog.

Met Cees Doelman, interim clustermanager praat ik over de voortgang in Oldenzaal. Hij heeft inmiddels een opvolger voor Gerrit Abbink op het oog, die de nodige afgesproken veranderingen zal doorvoeren. Ik praat ook nog even door met hem over de diagnostische faciliteiten voor eerste lijn. Daar moeten we nu echt 'meters' gaan maken.

Ik bel met de Hoofdinspecteur Volksgezondheid, Jan van Wijngaarden en vraag naar het beleid rond MRSA, die door gezonden van buiten het ziekenhuis binnen wordt gebracht. Ik noem de kwestie van de varkensboeren en MRSA. Van Wijngaarden zegt dat nooit aangetoond is dat MRSA stammen van varkens zijn overgebracht op patiënten in het ziekenhuis. Actieve opsporing van mensen, die op varkensboerderijen komen of wonen en in het ziekenhuis komen, zou dus onnodig zijn, zegt ook de heersende richtlijn. Iets om eens door te spreken met onze microbiologen.

's Middags praat ik met Rob van Lambalgen, de nieuwe directeur van het Innovatie Platform Twente, voorheen Cap Gemini. We maken hernieuwd kennis. Rob biedt zijn diensten aan bij het runnen van het cluster gezondheidszorg en techniek van het IPT dat ik sinds enige tijd mag leiden. Daar zal ik zeker gebruik van gaan maken.

Met de kinderarts Thio en gynaecoloog Michielsen spreken Carina Drijver, Milto Christopoulos en ik het gewenste profiel door van de kwartiermaker Vrouw Kind Centrum (VKC). Deze functionaris moet de bouw en inrichting op gang brengen en geïntegreerde werkprocessen bewerkstelligen. Het spreekt van zelf dat de betrokken maatschappen en leidinggevenden binnen de RVE gynaecologie en kindergeneeskunde volop betrokken zullen worden bij de keuze van een kandidaat.

Tenslotte zie ik Sabrina Franken, die mij haar conclusies en aanbevelingen geeft voor de organisatie na een jaar clustermanagerschap op het Ariensplein, welke post ze eind oktober verlaten heeft. Ik vraag haar dit verhaal ook voor de Raad van Bestuur te houden.

Ik eet met Bert Vos en ons hoofd communicatie a.i. Aad Arkenbout in het Dish hotel vanwaar we omstreeks kwart over zeven naar het stadhuis vertrekken. Vanavond lichten we de Stedelijke Commissie van de Gemeenteraad voor over onze visie op de concentratie en ontwikkeling van ons ziekenhuis aan de Haaksbergerstraat, grenzend aan de binnenstad van Enschede. Harry Abels sluit aan op mijn inleiding en gelet de reacties denk ik dat onze ideeën redelijk landen. Concentreren van acute en topklinische zorg in de centrumlocatie, en vormen van electieve zorg en chronische zorg deconcentreren. Hoe en waar, dat vraagt om uitwerking in samenhang met onze visie op de buitenpoli's in Losser en Haaksbergen en MST Oldenzaal. Patiënten en dokters moeten dat ook willen, zo'n workflow op verschillende locaties.

Om half negen naar hotel de Wilmersberg. In NOVA zie ik Bos in discussie met Rutte. De laatste wil economische groei, gericht op banen, die groei spontaan veroorzaakt, de ander wil die banen ook structureel organiseren naar het voorbeeld van de Melkertbanen. Daarna per Blackberry dit blog verzonden.