
Mariska de Groot, secretaris Raad van Bestuur is een week ziek geweest. We praten tijdens ons wekelijks overleg bij op de lange reeks dossiers die ze onderhanden heeft. Ik heb behoefte aan een routekaart en spoorboekje voor al onze plannen. Onze programma-organisatie STIPT voorziet daar onvoldoende in.
Angelique van Campen interviewt mij voor het jaarboek van de politieschool voor leiderschap. Interessant. Men vroeg mij na mijn radio-interview bij VPRO-ARGOS over patiëntveiligheid. Hoeveel moet en mag je vertellen uit en over je organisatie. Hoe transparant mag of moet je zijn over de kwaliteit van je eigen apparaat, vooral als daar tekortkomingen verscholen liggen. Dat is een gewetensvraag. Je moet je medewerkers wel een veilige werkomgeving bieden en niet onnodig blootstellen aan kritische reacties van journalisten en publiek. Anderzijds gaat het om organisaties met een publieke functie, zoals ook het ziekenhuis. Dat is ook van en voor het publiek, dat recht heeft op een eerlijke weergave van feiten en gebeurtenissen. Het gaat om hun leven en dood. Dus voor je mensen opkomen maar ook staan voor onberispelijke kwaliteit jegens je patiënten.
Tijdens de lunch houd ik een causerie voor de Maatschappij voor Handel en Nijverheid. Er is een man of twaalf gekomen. Ik geef een exposé over het Regeerakkoord en hetgeen we mogen verwachten daaruit voor de gezondheidszorg. Ik ben van mening dat de visie die we vorig voorjaar hebben geschreven goed past in de politiek van vandaag. Breng de zorg waar mogelijk dichter bij de patiënt, ga door met liberalisering van de markt, maar... stap voor stap. Heel belangrijk voor ons is de mogelijkheid de kapitaalslasten door te berekenen in de DBC prijzen. Dat betekent een grotere vrijheid in het ontwikkelen en beheer van het eigen onroerend goed. Dat is weer nodig voor onze ambitieuze bouwplannen
Met de anesthesiologen hebben Bert Vos en ik een goed gesprek over de toekomst van de cardioanesthesie. De zorgen over de continuïteit lijken geweken zo. Dat is belangrijk want een optimale zorg op de Thorax-IC door de cardioanesthesisten is essentieel om de goede resultaten, waarvan nu sprake is, vast te houden
Tenslotte zetten we ons gesprek voort met de Raad van Bestuur en onze ondersteuners over de organisatieontwikkeling. We krijgen er een uitstekende bamimaaltijd bij geserveerd.
Ik slaap in het Dish hotel waar ik bel met Patrick Edgar, oud hoofdinspecteur ‘bij mij’ en nu bestuursvoorzitter in het ziekenhuis in Hoorn, waar mijn collega Bert Vos vandaan komt. Hij vraagt me naar kandidaten voor bestuursfuncties in zorg en wetenschap. Zelf werd hij weer gevraagd namen te noemen. Dat is makkelijk en moeilijk. Het is een carrousel met een tamelijk voorspelbaar rijtje namen. Dat mag wel wat open worden gegooid.
J. Herre Kingma
|