Vanmorgen zie ik Bart de Bruijn, lang geleden internist in ons ziekenhuis, maar ook een tijd lid van de Raad van Bestuur. Ik ken Bart op een heel andere wijze. Wij kwamen elkaar tegen in het circuit van wetenschappelijk onderzoekers tweede helft jaren ‘80, in zaaltjes in Nederlandse ziekenhuizen, maar bijv. ook in Palm Beach op een internationaal congres over een toen geheel nieuwe groep geneesmiddelen, de ACE remmers, die nu tot het dagelijks arsenaal van huisartsen, internisten en cardiologen behoren bij de behandeling van hoge bloeddruk en hartfalen, met name als ook diabetes een rol speelt.

Nu is hij firmant van Top Executive Care in ’s Graveland en adviseert en ondersteunt raden van bestuur en hun individuele leden in hun functioneren. Dat lukt mij overigens ook zonder zijn hulp nog wel, maar onze gesprekken door de jaren heen zijn altijd zinvol en verhelderend over en weer vanuit onze ervaringswerelden. Nu praten we over de ontwikkelingen in ziekenhuisland, de mogelijk nieuwe koers uit Den Haag enz. We praten ook over het werk dat ons ziekenhuis doet op het terrein van de neuromodulatie; Bart is programmaleider in de nationale werkgroep neuromodulatie en we bespreken de nieuwe situatie die ontstaan is na het vertrek van de coördinator in MST, de neurochirurg Van der Aa. De Raad van Bestuur steunt de initiatieven tot continuering door de neurochirurgen van

het MST.

Aansluitend zie ik Rob van Lambalgen en Wim Meijer, resp. directeur en voorzitter van het Innovatie Platform Twente (IPT). We praten over de ondersteuning van het cluster Gezondheid en Techniek, dat ik sinds dit najaar voorzit. Sinds kort staat Maarten IJzerman mij bij als vice-voorzitter. Er liggen een aantal projecten voor, die nogal divers van aard zijn. Daarom is onze nota PLATO zorg (plaats en tijd onafhankelijke zorg) relevant, want die beoogt een overkoepelende visie op zorg te bieden. We stellen nog eens vast dat in de gezondheidszorg concepten, die een centrale regie voorstaan, gedoemd zijn tot mislukken. Te veel ga je dan uit van een vooraf gedefinieerde logische samenhang. Gezondheidszorg is als de samenleving zelf, met alle maatschappelijke krachten, ambities en daarbij behorende tegenstellingen. Als je iets wil bereiken als bestuurders moet je niet aankomen met grote concepten en blauwdrukken, je moet de muren en ‘tankgrachten’ tussen de domeinen, zoals de eerste en tweede lijn slechten of dempen en innovatieve technische toepassingen stimuleren die een “vrijer verkeer” van patiënten mogelijk maakt tussen de zorgdomeinen. We gaan dat in ieder geval in Twente proberen. Het ziekenhuis moet zijn patiënten na een korte opname ook buiten het ziekenhuis blijven volgen bijv.

Die middag ga ik met mijn echtgenote opnieuw op huizenjacht. Nu ons eigen huis verkocht is, begint dat wel wat meer urgentie te krijgen. Onderweg word ik gebeld door het VPRO programma De Ochtenden van Radio 1. Men wil mij interviewen a.s. vrijdagmorgen over het onderwerp patiëntveiligheid. Gisteren en eergisteren liet ik mij al uit hierover in mijn blog en op de

site. Daar wil men meer van weten en ik geef mijn mening nogmaals, dat ik een forse investering in patiëntveiligheid nodig en uitstekend vindt, maar niets zie in een benadering van het probleem via straf en boete vanuit de visie dat de gezondheidszorg geteisterd zou worden door een groot aantal medische brokkenmakers. Men zal terugbellen of men het verhaal interessant

genoeg vindt voor de VPRO radio.

J. Herre Kingma