Vandaag komen de vakbonden op bezoek. Een maand geleden hebben we vergaderd met de bonden over een sociaal plan. Dat is vooral bedoeld voor reorganisaties. De CAO verplicht de werkgever niet meer tot een permanent sociaal plan, maar daar wel in te voorzien in het geval van een reorganisatie. Ons streven is juist af te komen van grote reorganisaties, maar de organisatie geleidelijk en voortdurend mee te laten veranderen op geleide van de eisen die onze omgeving intern en extern aan ons stelt.

Dat vraagt ook weer een bereidheid tot voortdurend een beetje aanpassen van de medewerkers zelf en van de werkgever hen daarin te faciliteren door kansen te bieden binnen de organisatie en door na-, bij- en zonodig omscholing. In het kader van die permanente aanpassing van de organisatie is er dan wel weer een sociaal plan nodig, juist ook om de nodige arbeidsmobiliteit te bewaren en te bevorderen binnen de organisatie. De vakbonden zijn nog niet tevreden over wat we daarin willen bieden. De sfeer is overigens goed en er is veel wederzijds begrip met behoud van standpunten. We gaan aan de slag met de uitkomsten van ons overleg en komen weer terug begin volgend jaar.

Aansluitend overleg ik met onze Medical School. Die moet een belangrijke rol gaan spelen in de na-en bijscholing van onze medewerkers. Wat dat betreft is het ‘medical’ in de naam een wat smalle benadering, want de meesten die bij ons werken zijn geen artsen. Centraal in de medical school staat de opleiding van co-assistenten, d.w.z. het praktische deel van de opleiding tot arts. Daar is het allemaal ooit mee begonnen begin jaren '70 met de eerste onderwijscoördinator de cardioloog Jan Visser. Even belangrijk zijn de ook altijd al in ons ziekenhuis aanwezige opleidingen in de verpleging, in deze tijd samen met Saxion Hogeschool en het ROC. Daar komt nu bij de centralisatie van opleiding van arts assistenten in opleiding tot specialist in de vele opleidingen die ons ziekenhuis rijk is. Vanaf komend jaar komen er ook studenten technische geneeskunde van de UT naar MST, een gloednieuwe opleiding, waar we nog ervaring mee moeten gaan opdoen. En last but not least, zoals ik al eerder zei, de (bij-en na)scholing van alle overige medewerkers. Daar zullen we ook veel hulp van buiten bij nodig hebben.

Om vier uur hebben we onze laatste vergadering van het TCB (transmuraal coördinatiebureau). De opheffing is per 31-12 een feit. MST gaat weer zelf zorgen voor de aansluiting van de zorg op de eerste lijn na ontslag. Onze vaste partner in TCB was LIVIO, maar dat worden straks alle aanbieders van zorg, waarmee we zaken gaan doen op basis van kwaliteit en van vraag en aanbod. Dat zal nog niet altijd meevallen en we willen de opgebouwde gezamenlijke expertise ook vasthouden. We spreken af in het voorjaar met het oog daarop een brede conferentie te houden met alle Twentse en Achterhoekse partijen die zich bezig houden met transmurale zorg.

Ik spoed me naar het overleg over de begroting 2007 die we met het Medisch Stafbestuur bespreken. Dat verloopt soepel. Er lag voor zo'n slordige 21 miljoen aan wensen en daarvan is ruim 9 miljoen gehonoreerd op een totale begroting excl. specialistenhonoraria van zo'n 240 miljoen. Morgen spreken we met de clustercoördinatoren en op 20 december wordt de begroting ter goedkeuring voorgelegd aan de Raad van Commissarissen.

Om half zeven naar Bosch en Duin, waar ik omstreeks acht uur heb afgesproken in de Hoefslag, onze enige plaatselijke horecagelegenheid. Ik dineer daar met Marian Lensink, ons nieuw aantredend lid van de Raad van Bestuur. Ik verheug me zeer op haar komst en dat is wederzijds. Marian brengt veel kennis en ervaring mee als zorgmanager van het UMC Utrecht, en is daarmee een geweldige versterking. Een echte aanvulling op wat Bert Vos, die de portefeuilles financiën, bouw, ICT en facilitair bedrijf beheert en ik in mijn rol van 'medisch directeur' en voorzitter RvB hebben te bieden. Marian is haar carrière lang geleden begonnen als verpleegkundige en zal veel kunnen betekenen in de portefeuille zorg, de organisatie en kwaliteit van het primaire proces, c.q. het onderzoek, de behandeling en zorg, waar onze patiënten uiteindelijk voor komen. We zitten in onze Raad van bestuur niet als het klassieke trio 'dokter, zuster en boekhouder', zoals het vijftig jaar geleden toeging, maar het is wel goed dat ook deze basiscompetenties en disciplines naast die van modern besturen in de Raad zichtbaar vertegenwoordigd zijn. Mijn echtgenote komt mij ophalen, maar schuift eerst nog even aan bij de koffie om kennis te maken.

Om half elf naar huis, het was weer een boeiende dag.