J. Herre Kingma - De eerste die ik tegenkom vanmorgen is ons jongste lid van de Raad van Bestuur Marianne Lensink in verpleegkundig tenue, want ze werkt vanmorgen mee op een afdeling. Zo ver heb ik het nog niet gebracht.

Later die morgen hoor ik haar verhalen terug. Die gaan over goeie inzet, maar ook over tochtende ramen, te weinig infuuspompen, te weinig personeel enzovoort. Achterblijven van het niveau van huisvesting en tijdig vervangen van hulpmiddelen is ook mijn beeld, maar het hare is gedétailleerder. We moeten de modernisering van de 'huisvesting' van onze patiënten niet vergeten temidden van het geweld van medisch technische prioriteiten.

Om kwart over negen neem ik met Mariska de Groot mijn bijdrage door voor het studium generale a.s. donderdag. Het is de eerste van tien bijeenkomsten, waarin we de toekomstige managers en staf willen bijpraten over modern ziekenhuisbestuur. Niet alleen van belang in verband met de aanzwellende concurrentie, maar ook om onze klinische performance in termen van kwaliteit en veiligheid te verbeteren.

De Huisartsenkring Twente in de persoon van Hendrik Eijgelaar (Twente) en Piet Marinus (Enschede) komen langs voor het reguliere overleg. Zo langzamerhand beginnen we elkaar beter te begrijpen, worden de verwachtingen over en weer duidelijker. Eén ding is volkomen duidelijk. De huisartsen willen hoe dan ook de regie over de vormgeving en organisatie van de zorgstraten. Mijn idee dat het ziekenhuis nieuwe stijl niet alleen als facilitator van de specialist, c.q. tweede en derde lijn optreedt, maar dat mutatis mutandis ook voor de eerste lijn kan doen, houd ik wel vast, maar wel in de kast vooralsnog. Bovendien hebben we genoeg intern te doen.

Vanmiddag ga ik op tijd weg, want ik wil het afscheid van Henk Dam, tafelgenoot van de Witte meemaken. Dat lukt maar net. Het is toch wel een flinke afstand naar Den Haag en ook als je vroeg vertrekt, beland je toch in de spits rond Utrecht en verder, die al om half vijf begint. Henk Dam was tot voor kort hoofdredacteur van de GPD, die een groot deel van de regionale kranten bedient. Op de receptie op de Witte zijn vooral veel journalisten, waar ik er weinigen van ken. Wel zie ik een aantal bekende gezichten, waaronder prominente hoofdredacteuren, die wel eens op de buis verschijnen.

Aansluitend dineer ik met mijn Haagse bekenden, die allen - ik schreef het al eerder - zeer geïnteresseerd zijn in het wel en wee van Twente. Ik bespreek mijn idee, gelanceerd in het Innovatie Platform Twente (IPT) om bij wijze van Twente-promotie met het IPT een keer in Den Haag te vergaderen in aansluiting op presentaties en overleggen met kamerleden c.q. vaste kamercommissies en departementen, gevolgd door een groot diner en aansluitend concert van het Orkest van het Oosten. Beetje de koningin nadoen, die neemt het Concertgebouworkest mee op staatsbezoek. Doen wij dan in het klein binnenslands vanuit Twente. Wie weet. Wordt vervolgd.