Vanmorgen zie ik Anne Jonkman, oud-voorzitter van de Raad van bestuur van de Deventer Ziekenhuizen. Daarvoor heeft hij lang in Afrika gezeten en zijn management en bestuurservaring is dus zeer breed en gevarieerd. Hij leidt nu het Sneller Beter programma van VWS. Hij heeft me gevraagd in het netwerk van directeuren te rapporteren over het veiligheidsmanagementsysteem in MST.

Daar ben ik gauw klaar mee, want dat is er niet, nóg niet in ieder geval. Minister Hoogervorst stelde het verplicht, dwz in te voeren uiterlijk in 2008. Hij deed dat na het verschijnen van het rapport Willems (Shell Nederland) in 2004 over patiëntveiligheid. Maar de Inspectie Gezondheidszorg agendeerde het onderwerp al in 2000-2001 en wees bij herhaling op de duizenden vermijdbare doden in de ziekenhuizen. De koepels van ziekenhuizen en specialisten ontkenden het probleem aanvankelijk. Het onderwerp lijkt weer wat weg te zakken door de aandacht voor bezuinigingen en doelmatigheidsvergroting. Anne Jonkman kijkt nu ook naar sterftecijfers van ziekenhuizen, die - gecorrigeerd voor patiëntkarakteristieken - veel vertellen over patiëntveiligheid, maar ook kwaliteit. We zullen bekijken of mortaliteitscijfers ook ons ziekenhuis verder kunnen helpen naar grotere patiëntveiligheid.

Aan het eind van de morgen praten Bert Vos en ik met de energieke Jan Pierik en zijn staf van Ambulance Oost. Het onderwerp is de spoedeisende hulpvoorziening in Oldenzaal, waarin Ambulance Oost de schakel is die de keten sluit. We gaan met de Zorgverzekeraar praten om ook de zakelijke kanten af te timmeren. Aan de orde komt ook de eventuele vestiging van Ambulance Oost op het terrein van MST. Wij komen met een uitgewerkt voorstel.

Vervolgens een verlaat kennismakingsgesprek met Bas Leerink en Ger Sluman van MENZIS met Bert Vos en mij. Zelf sprak ik de heren al eens samen met Rogier van Boxtel in het kantoor Zwolle. Het is een goed gesprek over onze visie op de ontwikkeling van zorg naar meer markt. Wij benadrukken het belang om de middelen gewonnen met doelmatigheidsvergroting te kunnen gebruiken voor een beter gebouw naar de eisen van de tijd en dat is hard nodig. De markt maakt het ook nodig ons eigen vermogen te versterken. Maar er zal - de politieke geluiden uit Den Haag horende - een bezuinigingsinspanning gevraagd worden. We zullen ook uit de klem moeten komen dat zorgvernieuwing niet zelden het geld en de regels volgt in plaats van andersom het geld de zorgvraag volgt.

Eind van de middag zitten we in Zwolle bij de Raad van Bestuur van de Isala klinieken, die hun bouwervaringen met ons delen. Belangrijkste boodschap is niet te groot te willen. In Zwolle heeft men in 2004 de plannen herzien en flink ingekrompen. Wij zullen ook flink terug moeten in vierkante meters. Dat kan en moet ook door niet alles in Enschede te willen concentreren. Daar moet de acute en topklinische zorg worden gegeven. Routinezorg en zorg voor chronisch zieken is veel minder plaats gebonden.

Thuis wordt ik door een gepensioneerde accountant voorgelicht over de mogelijkheden effectiever subsidies binnen te halen voor innovatie. Dat is nodig voor een ziekenhuis als het MST, dat wel wil innoveren, maar daar veel minder geoormerkt geld voor heeft dan een academisch ziekenhuis.

Bij Pauw en Witteman zie ik de Friese dame die met een paar paardenvriendinnen op spectaculaire wijze honderd paarden redde vorige week. De toch ook nu wat ironische vragen van het duo Pauw Witteman maken geen schijn van kans in het naturel van de Friese amazone. Wat er in je omgaat op zo'n moment, dat voel je pas echt als je een paardenmens bent, zei ze met woorden van gelijke strekking. En zo is het, sommige dingen moet je voelen, die kun je niet uitleggen.