Vanmorgen ontbeten met de congrescommissie van het congres Hart in Actie van ons Thoraxcentrum, dat nu twee jaar bestaat. Dat ontbijt samen was toeval. Jolanda Pol, de drijvende kracht achter dit initiatief, vroeg ons aan te schuiven toen we naar een ontbijttafel zochten in het Dish Hotel.

Gelukkig maar, vooral toen bleek dat ik toch niet helemaal precies begrepen had voor wie dit congres/symposion was georganiseerd. Niet voor de chirurgen en cardiologen, maar primair voor de operatie-assistenten en anesthesie-medewerkers, die in grote getale ook van ver buiten Twente kwamen opdagen. De mensen stralen een grote betrokkenheid uit bij hun vak, maar niet minder bij de patiënten, die ook aan hen toevertrouwd zijn. Ik hou mijn openingstoespraak en benadruk dat ze met prachtige technieken meewerken aan de reparatie van hart en vaten maar daarbij de 'ziel' van de patiënt niet moeten vergeten.

Na de koffiepauze aanvaarden we de reis naar huis. Onderweg leggen we bloemen op het graf van een vandaag precies vier jaar geleden jong overleden hartsvriendin. Een te laat gestelde diagnose werd deze overigens gezonde vrouw nodeloos fataal. Dan komt patiënt(on)veiligheid even heel dicht bij. Medirisk gaat een eigen risico van € 5000,- per toegekende claim bij de ziekenhuizen leggen. Dat is een goeie zaak, want drukt ons als ziekenhuizen met de neus op de feiten. Patiëntveiligheid moet structureel verankerd worden in de werkprocessen. Met ons SAVE project willen we dat ook bereiken op het snijpunt van patiëntveiligheid, kwaliteit en efficiency.

Vanavond ouderwets naar de film met vrouw en dochter: Zwartboek. Een verhaal over grenzeloos opportunisme met idealen als camouflage.