We willen ontbijten maar staan om zeven uur voor de gesloten deur van het restaurant. Gek genoeg in een land dat zo matineus is, kan dat pas vanaf acht uur. De pensionado's en vakantiegangers hebben hier de overhand en hebben een ander dagritme dan de werkende Amerikaan. We besluiten te ontbijten op het congres, the better alternative, zo blijkt. In een enorme zaal ter grootte van een hangar voor een paar Boeings 747, wacht ons een uitstekend ontbijt, samen met onze duizenden medebezoekers.

Ik bezoek een dagvullende sessie over de vraag hoe je goede plannen uitgevoerd krijgt, getting ideas into practice. "How to improve your ability to achieve transformational results en how to enable you to effectively and efficiently use resources for system level improvement". Deze minicourse wordt geleid door twee absolute coryfeeën op dit terrein, Donald Berwick en Tom Nolan. Beiden zijn Harvard professor en verbonden aan het IHI, het Institute for Healthcare Improvement. Berwick ontmoette ik in mijn vorige rol van chief medical officer voor Nederland op een reeks van conferenties over patiëntveiligheid. Berwick en Nolan worden bijgestaan door een nieuwe ster aan het firmament de zwarte neonatoloog mevrouw Uma Kotagai. Zij wordt door haar twee collegae ook gepositioneerd als het rolmodel van de moderne bevlogen medisch specialist, die zich van een klinicus en wetenschapper ontwikkelt naar een leider van grote veranderingsprocessen in haar ziekenhuis, het Cincinatty Childrens Hospital. Coryfeeën of niet, dit zeer belangrijke onderwerp wordt met een dusdanige traagheid gebracht dat ik af en toe een stukje ‘oversla’ en de lobby opzoek om met deze of gene wat eigen ervaringen uit te wisselen. Dat is minstens zo belangrijk als de sessies zelf op dit soort megabijeenkomsten.

Kern van het verhaal van Berwick en Nolan is dat je bij grote vernieuwingen structuur brengt en ervoor zorgt alle niveaus binnen de organisatie te bedienen en te motiveren. Daarvoor is een helder en breed gedeelde visie nodig op de gewenste doorbraak, het zorgvuldig managen van locale verbeteringen en die verspreiden en onderhouden en het opsporen en ontwikkelen van menselijk talent om je heen dat dat allemaal mogelijk moet maken. Dus de goede leiders vinden voor grote projecten. Dat alles ervan uitgaande dat de wil tot verandering er is, bronnen van goede ideeën voorhanden zijn en last but not least de goede mensen. Vergeet niet ook patiënten daarbij te betrekken. Leerpunt is dat je voor veranderprocessen als het even kan eigen mensen moet nemen en niet te veel en te lang moet leunen op interimmers.

Aan het eind van de dag wisselen de congresgangers van ons groepje hun ervaringen weer uit, wat zeer nuttig en leerzaam is. We begeven ons vervolgens via het hotel naar Pleasure Island in de Disney area waar we dineren met een kleine 20 man op invitatie van Plexus Marc Berg. Naast mij zit Leonoor Nicolai, psychologe en werkzaam voor de directie in het Vlietland ziekenhuis. Tegenover mij Hadewig Colen, het hoofd van onze apotheek, links van mij Lisette van den Berg, waarnemend clustermanager MTC en afdelingshoofd OK complex, daartegenover Richard Paping, KNO arts in het Vlietlandziekenhuis. Schuin tegenover mij Wim Schellekens, oud CBO, nu ook IGZ en daarnaast Ina Kuper, reumatoloog MST. Tegenover haar Kees Birkhof, projectdirecteur patiëntervaringen op VWS. Al met al een zeer hoogwaardig gezelschap dat een prachtige mix en doorsnee biedt van de bovenkant van de curatieve zorg in Nederland. Leonoor Nicolai blijkt uit Rotterdam te komen, waar ik mijn middelbare schooltijd doorbracht en we blijken wat raakvlakken uit die tijd te hebben. Kees Birkhof ken ik van mijn veel recentere tijd op het ministerie. Kees is een onafhankelijk denker over systemen van zorg en stelsels van verzekeren. Geholpen door een goede Amerikaanse Merlot uit Napa Valley komen de ideeën links en rechts los. We denken al in oplossingen en voelen ons - ver van huis - even niet geremd door hindermachten en bureaucratische belemmeringen uit onze dagelijkse omgeving. Tenslotte gaat het over de impasse in de Nederlandse zorgpolitiek na de grondige electorale verandering van het politieke landschap. Gaat de markt door, wordt de bouw geliberaliseerd ? Ten slotte komen de inkomens van ziekenhuisdirecteuren nog even langs, maar dan is het ook tijd om op te breken, want morgen vroeg weer op.