De dag begint met een melding van een MRSA (methicilline resistente staphylococcus aureus) besmetting, een hardnekkige gevaarlijke ziekenhuisbacterie. Deze keer bij routine onderzoek gekweekt bij een medewerker, die de bacterie waarschijnlijk niet in het ziekenhuis, maar thuis op de boerderij heeft opgelopen. Wat te doen ? Het wordt steeds lastiger deze 'beestjes' buiten te houden. Ik beloof te overleggen met Jan van Wijngaarden, die ik vanmiddag zie bij de lezing van de Gezondheidsraad in Den Haag.

Daarna agendaoverleg met Ellen Zanderink, mijn secretaresse, beter gezegd mijn management assistente. Dat geeft beter haar werk aan maar is wel een mond vol.  Ik heb maar weinig tijd, want wil me nog even voorbereiden op het praatje dat ik later die ochtend moet houden.

Om kwart voor tien arriveert een uitgebreide Groningse delegatie, bestaande uit de decaan van de medische faculteit, prof. Sybrand Poppema, ook collega en jaargenoot, de recent aangetreden voorzitter Raad van Bestuur Bert Bruggeman, de prodecaan prof. Rein Zwierstra, en de directeur van het Wenckebach Instituut Noor van Leeuwen, allen dus van het UMCG. Naast mijzelf wordt MST vertegenwoordigd door prof. Mart van de Laar, onze medisch manager Medical School en Mariëlle van Dongen de bedrijfskundig Manager Medical School. We gaan naar het Bruin Café, ons multifunctioneel Auditorium, alwaar we elkaar in aanwezigheid van diverse genodigden toespreken, overeenkomsten tekenen en naar enthousiaste verhalen luisteren over de opleiding van artsen en verpleegkundigen in Noord-Oost Nederland.

MST draagt daar overigens al sinds 1970 aan bij. De eerste onderwijscoördinator en onderwijs pionier in Enschede was dr. Jan Visser, ook de eerste cardioloog in Twente. Het thema van de gezamenlijke opleiding met Groningen - de universiteit komt een beetje bij ons in huis -  is het opleiden van een dokter die 'vaardig en aardig' is. Dat willen we toch allemaal, een kundige en deskundige dokter, die ook kan praten en zwijgen op de goede momenten. Vanaf vandaag hebben we er een bordje bij op de gevel: UMCG teaching hospital.

Na het afscheid keur ik de tekst goed voor ons personeelsbulletin omtrent het vertrek van interim cluster manager Sabrina Franken,.Zij zit al weer een jaar bij ons, maar zou nog blijven tot medio 2007 om de reorganisatie te helpen opstarten, maar er was te weinig draagvlak om dat samen succesvol te ondernemen. Dat blijft toch een heel kwetsbaar punt dat draagvlak voor personen. Hoever moet je daar nou in meegaan? MST heeft zo al heel wat leidinggevenden versleten.  We moeten in de toekomst ook meer energie steken in reparatie van draagvlak en niet te snel mensen die ooit op goede gronden zijn binnengehaald weer laten gaan.

Begin van de middag spoorslags naar de Nieuwe Kerk in Den Haag voor de jaarlijkse Gezondheidsraad lezing. Prof René Kahn uit Utrecht houdt een geweldig verhaal over de rol van de genen en onze omgeving bij het ontstaan van psychische aandoeningen. Ik spreek hem nog even voor zijn lezing. Hij complimenteert ons met de keuze van Marianne Lensink, ons a.s. lid Raad van Bestuur, nu nog manager zorg in zijn cluster in het Utrechtse Academisch Ziekenhuis UMCU. Dat doet ook prof. Geert Blijham, voorzitter UMCU  Ik ken hem nog uit mijn Groningse studietijd. Hij is er trots op dat zoveel goede mensen vanuit het UMCU op zulke mooie bestuursplekken terechtkomen zoals MST. Ik kan het alleen maar beamen. Ik drink nog een glas met oude vrienden uit het Haagse circuit, waaronder hoofdinspecteur Jan van Wijngaarden, die me zal berichten over de wenselijke aanpak van MRSA besmetting opgelopen door medewerkers buiten het ziekenhuis.

Om zes uur op huis aan. Bij Reeuwijk van achteren aangereden in de file. De jongeman neemt onmiddellijk de schuld op zich, ik krijg zijn business card en zie dat hij waarschijnlijk een directe collega van mijn zoon moet zijn, wat ook zo is. It's a small world.