Na het verhaal van Paul Levy gisterenmiddag is de vraag actueel of ik de getallen van onze ‘surviving sepsis campaign’, die ik vanmorgen om half acht gepresenteerd kreeg tijdens een sessie op de IC ook op mijn blog/website mag zetten. Paul Levy doet dat gewoon. Misschien valt dat een non-medical CEO makkelijker dan een CEO/CMO zoals ik, die dit soort gegevens eerder ziet als het geestelijk eigendom van de professionals dan wat het ook zijn, nl. bedrijfsgegevens, die weergeven hoe het ziekenhuis functioneert en presteert.

Vanmorgen krijgen we bezoek van enige hoge heren van Fortis. Eén van hen is Jorrit de Jong, die ook mee was met de zorgreis naar de VS in juni jl. Fortis is overigens onze huisbankier. Op hun initiatief spreken we over de financiering van onze nieuwbouwplannen. Een plezierig gesprek, waarin we de nieuwe verhoudingen in het nieuwe stelsel de revue laten passeren. Duidelijk is wel dat de vrijheid die we van overheidswege krijgen m.b.t. vastgoed ontwikkeling en financiering, deels wordt ingeruild voor de zakelijke benadering van de bank, die tegenover hogere risico's hogere kosten zal berekenen.

Tijdens lunchtijd bezoeken we met de complete Raad van Bestuur de vakgroep radiotherapie. Men is begrijpelijk teleurgesteld over ons besluit nu niet over te gaan tot de aankoop van een PET/CT. Men is bezorgd over de ICT compatibiliteit van het apparaat in Hengelo. Wij zeggen toe dat daar de noodzakelijke investeringen voor gedaan zullen worden. De groep maakt zich zorgen of met de huidige bezuinigingen de kwaliteit wel voldoende gewaarborgd kan worden. Zelf had men graag de groep uitgebreid met een radiotherapeut, mede gelet het serviceniveau dat men wil bieden ook in de andere ziekenhuizen in Twente. Wij hopen met ons BPR/SAVE programma middelen vrij te spelen voor nieuw beleid, ook voor de radiotherapie. Men heeft sterk het gevoel dat onze aanpak weinig verschilt van die van vorige besturen.

Vanavond dineren we in het kader van ons rondje maatschappen met de maatschap anesthesiologie in restaurant het Kostershoes in Enschede. De sfeer is gemoedelijk en de ambiance nodigt uit tot wat diepgaander persoonlijk contact, wat ook tot stand komt. We zijn als RvB op volle sterkte gekomen. Er is lange tijd nogal wat ongerief geweest tussen de groep anesthesiologen enerzijds en medisch stafbestuur en RvB anderzijds. Die verschillen in zienswijzen lijken zo langzamerhand opgelost te worden, mede dank zij succesvolle bemiddeling van Willem van der Ham, anesthesioloog Catharina Ziekenhuis, die daartoe op mijn voorstel met ruime instemming van allen is uitgenodigd. Norbert Smeets leidt in en concludeert dat de maatschap graag de door de RvB neergelegde handschoen wil oppakken om de verantwoordelijkheid te gaan nemen voor het medisch management van het OK complex. Dat vindt niet iedereen in MST, maar daar gaan we dan aan werken. Helaas moet ik rond acht uur weg naar Eindhoven, waar ik de kandidaat voorzitter van de Orde de zojuist genoemde Willem van der Ham zal ontmoeten. Willem is alweer de vijfde op rij sinds ik in '97 als eerste voorzitter (als hij wordt gekozen door de ALV op 29 november) van de Orde aantrad, die dit jaar tien jaar bestaat. Een feit dat overigens zonder enig feestgedruis is gepasseerd.

J. Herre Kingma