De Raad van Bestuur vergadert vandaag voor het laatst op dinsdag als vaste dag. Volgend jaar verhuizen we naar de donderdag. Op deze laatste vergadering staan we uitvoerig stil bij STIPT, de veranderorganisatie van ons ziekenhuis. We vragen extra inzet van ons middelmanagement voor dit programma. Moeten we daarvoor extra middelen verschaffen, lees extra mankracht, of hoort dit bij de kerntaak van het management om de organisatie aan te passen aan de eisen van de tijd?

We vinden dat we die bijzondere inspanning mogen vragen, maar zullen bijspringen als het echt nodig is. De STIPT organisatie moet ook gehuisvest worden en de huidige directiegang biedt daarvoor te weinig mogelijkheden. We zoeken een plek waar dit voorjaar ook de Raad van Bestuur naar toe kan verhuizen, want wij worden nu zelf ook verdrongen door de huisartsenpost midden volgend jaar. Ook staan we stil bij de noodzaak ons kader te scholen en voor te bereiden op hun lastige en complexe managementtaken. We beginnen met een algemeen deel, aangeduid als Studium Generale, bedoeld voor een breed en gevarieerd gezelschap. Na benoeming van de medisch en bedrijfskundig managers zoomen we in op deze groep. Er moet nog veel overlegd en afgestemd worden en er moet recht gedaan worden aan de wensen die verschillende groepen hebben. Met de vereende krachten van RvB, MSB, Medical School en de STIPT organisatie ieder in hun rollen van opdrachtgevers, aanbieder van scholing en coördinator zullen we daar echter wel uitkomen.

's Middags praat ik met Ad Huisman in zijn rol van voorzitter van het college van voorzitters van benoemingsadviescommissies (bac) in ons huis. Jaarlijks komen er zo'n vijftien nieuwe specialisten binnen en we overleggen hoe de Raad van Bestuur hier intensiever bij betrokken kan worden zonder deel te nemen aan alle bac's. Daar komen we goed uit. Voordat de voorzitter zijn schriftelijk advies uitbrengt aan de Raad van Bestuur overlegt deze eerst mondeling met mij. Daarna volgt het advies en zie ik de geselecteerde kandidaat. Hierna volgt benoeming (of niet, maar dat zou niet of alleen zeer sporadisch mogen voorkomen bij een goede procedure).

Onze stafvoorzitter Michel Galjee heeft Ruud Zeeuwen, directeur maatschappelijke ontwikkeling van de gemeente uitgenodigd. Op mijn kamer praten we met hem, Bert Vos en Michel Galjee over de nieuwbouwplannen van het ziekenhuis, de rol van ons ziekenhuis in het stadshart, de financiering, de rol van investeerders, klassieke, maar ook nieuwe partijen, die zich warm lopen voor deelname in zorg, zoals de woningbouwcorporaties.

Om vier uur neem ik met de SEH (spoedeisende hulp) adviesgroep de regeling door van werkzaamheden en verantwoordelijkheden rond en na triage van patiënten op de eerste hulp, die zonder rechtstreekse verwijzing naar een medisch specialisme zijn binnengekomen. In afwachting van een definitieve regeling na de opleiding van speciale SEH-artsen, moet een voorlopige worden vastgesteld, die ik betitel als 'modus vivendi'. We worden het op twee onderdelen na eens. Toch ontkom ik er niet aan nu een regeling vast te stellen. Dat wordt een Salomonsoordeel. Dat maakt wel nodig dat er snel een definitieve regeling komt op basis van de inzet van SEH-artsen.

Tenslotte race ik naar de kernstaf, bijna een kwartier te laat door uitlopen van het voorgaande. Daar is Marc Berg aan het woord die het SAVE programma toelicht. Het is letterlijk een hele berg informatie en indrukken, over de hervorming van het proces waarvan ik de indruk heb dat dat toch wel landt in onze kernstaf. Landt bij de start dan, niet bij de finish want er is nog een lange weg te gaan. Daarvoor is niet alleen de steun en inzet nodig van het topkader van ons huis, maar ook van de duizenden die gewoon werken en niet managen. Dat draagvlak moet juist ook door de managers zelf worden gelegd, dat kan de Raad van Bestuur niet in haar eentje bewerkstelligen. Alle bewegingen beginnen zo heel langzamerhand in één richting te wijzen, het veilige, efficiënte, hoogwaardige, gastvrije ziekenhuis, ook de inspirerende werk- en leerplaats voor onze staf en medewerkers.