Meestal ben ik op vrijdag in Utrecht e/o, zie ik mensen bij mij thuis of tref ik mijn contacten ergens in de randstad. Vanmorgen voor de visitatie radiotherapie toch eerst naar Enschede. Bij Borne 10 km file na een ongeluk in die lastige bocht met daarin een aftakking. We halen het net.

De visitatiecommissie bestaat uit prof. Jan Willem Leer, radiotherapeut in het Radboud Nijmegen. Ik ken hem al meer dan veertig jaar, want zat samen met Jan Willem in III en IV gym. Wij schreven samen aan het schoolcabaret. Altijd veel humor, maar niet zonder humaniora, veel gelachen dus, maar ook veel gedebatteerd. Daarnaast prof. Batterman, mijn achterbuurman in Bosch en Duin. Je zou zeggen een old boys network. Dat is het zeker en vast niet, daar sta ik voor in, men is streng voor elkaar, maar het is wel een kleine wereld. Daarom begrijp ik de wens van de buitenwereld wel om aan de visitaties geïnformeerde buitenstaanders toe te voegen en de verslagen openbaar te maken. Zo ver zijn we nog niet, maar de discussie loopt wel. Het NIAZ (zie mijn blog van woensdag jl.) zou de visitaties onderdeel willen maken van de accreditatie.

Ik word bevraagd over onze organisatieontwikkeling en lange termijn huisvesting, deels ook beantwoord door onze stafvoorzitter Michel Galjee. De vragen zijn verder vooral gericht aan Milto Christopoulos, onze strakke clustermanager van het Medisch Technisch Centrum. Je weet wat je aan hem hebt. De radiotherapie is sterk verbeterd de laatste jaren onder leiding van medisch coördinator Peter Helle. De visitatiecommissie wekt de indruk dat ook te vinden, maar we moeten hun oordeel afwachten.

Daarna met spoed naar Schiphol Oost voor overleg met de toezichthouders van het Alzheimer-researchfonds. Ik geef mijn visie die ik jl. woensdag ook al deelde met de voorzitter van Alzheimer Nederland en ook in dit blog schreef. Kees vd Kolk rijdt me snel en veilig terug naar het westen en ik kan zo dus onderweg doorwerken en afstemmen met ons hoofd communicatie a.i. Aad Arkenbout. We nemen de teksten door van twee interviews en de inleiding voor het boekje voor het tweejarig bestaan van ons hartcentrum. Met Mariska de Groot, onze duo-secretaris Raad van Bestuur, evalueer ik de visiebijeenkomst van gisteren. We besluiten spijkers met koppen te slaan en bereiden acties voor ten behoeve van ons overleg met het Medisch Stafbestuur a.s. woensdag.

Half zes. Mijn weekend begint, maar eerst schrijf ik dit weblog af. In mijn gastenboek lees ik dat de neurochirurg dr. de Graaff teleurgesteld is dat de Raad van Bestuur niets van zich heeft laten horen rond zijn 25 jarig jubileum in het MST. Groot gelijk, dr. de Graaff, helemaal eens. Als ik het geweten had, quod non, hadden we natuurlijk iets laten horen of was ik zelf wel even langs gekomen, zoals ik dat ook bij dr. Mulder heb gedaan. Maandag meteen checken wie wanneer groot(s) jubileert en dan niet alleen de dokters.