Vanmorgen mag ik de donorrally van start laten gaan. Vanaf het Arke stadion vertrekken 35 jongere en oudere oldtimers, variërend van de bekende Opel Kadett uit de jaren zestig tot en met sportief deftige jaguars. Deze rally is georganiseerd in het kader van de eerste noordelijke transplantatie- en donatieweek met een congres de 20ste in het UMCG, van waaruit dit alles is geïnitieerd. Hanneke Klopper, wnd. lid RvB van de Zorggroep Twente uit Hengelo Almelo deelt met mij de eer dit festijn te openen. Rond elf uur zijn alle teams onderweg en haast ik me via huis door Duitsland naar Groningen. Omstreeks een uur of drie zullen de eersten arriveren bij de hoofdingang van het Universitair Medisch Centrum Groningen. Het UMCG heeft flink uitgepakt met een soort Rondom 10 sessie, allerlei informatiekraampjes, waaronder ook één waar je je chirurgische vaardigheden kan oefenen in een miniskillslabje. In totaal zijn er zo'n 240 equipes gestart vanaf een aantal locaties in de noordelijke provinciën.

Ik begroet een aantal MST’ers, die we vanmorgen uitzwaaiden bij het Arke stadion. Aan het eind van de middag zijn er prijzen, maar het is me niet duidelijk of MST ook in de prijzen is gevallen. Ik dacht van niet. Mijn plan mijn dochter even te zien valt in duigen. Ze is agiko KNO, heeft dienst en het is druk, dus geen tijd voor pa. Ik rij terug door Nederland en beland bij Raalte op wat kortgeleden het karrenpad van Zwolle naar Twente werd genoemd. Dan gaat de doorgaande route gewoon door de hoofdstraat van Nijverdal. Dat dit nog bestaat anno 2007. Zelfs in Friesland en Groningen heb je een dichter net van snelwegen. Ik verdwaal net niet bij Almelo, in de wirwar van omleggingen in afwachting van de opening van een stukje A 35 langs Almelo. 

Om negen uur thuis zie ik een staartje van de show van Paul de Leeuw, die qua publiekssamenstelling steeds meer een middeleeuwse markt benadert. Alle rangen en standen, alle soorten mensen met zeer uiteenlopende verstandelijke, motorische en sensorische begaafdheden zijn eendrachtig van de partij. En hij, de grote harlekijn, wat hij ook roept, kan eenvoudigweg bij niemand kwaad doen, ook bij mij niet.  

Tenslotte lees ik het vakblaadje van de directeuren van ons land, het Financieel Dagblad, het ‘efdee’. Er staat een groot en zeer leesbaar stuk in over de schuivende machtsverhoudingen tussen medisch specialisten en raden van bestuur. Ieder heeft zijn eigen metaforen. Generaal-majoor bd Jan Willem Brinkman, interim in ziekenhuis de Gelderse Vallei in Ede propageert de oude Pruisische legerorde. Richting geeft de legerleiding aan, in combat is de soldaat zelf verantwoordelijk en vrij zijn eigen keuzen te maken. Het Pruisische leger stond ook voor kadaverdiscipline en dat past toch minder in de moderne verhoudingen. Ik houd het bij het principe van de vier RR'en: de Raad van Bestuur geeft richting aan, biedt alle ruimte voor eigen creatief beleid en vraagt om resultaat en rekenschap = 4xR. 

J. Herre kingma