In Bosch en Duin zie ik Hein Abeln van Twynstra Gudde. We spreken een groot deel van de morgen door hoe we lange termijn huisvesting, organisatieontwikkeling en zorgprogrammering laten sporen. We moeten moderniseren in gebouw en werkproces, maar de winkel blijft open. Dat is behoorlijk ingewikkeld.

Nieuwbouw is alleen betaalbaar en haalbaar als we voldoende efficiency winst behalen, ook met inverdieneffecten door een snelle realisatie van een modern gebouw naar de eisen van de tijd. Daarbij gaan we er wel vanuit dat de liberalisering van de ziekenhuisbouw, die het laatste kabinet heeft ingezet, ook doorgaat. Anders vallen we terug op de klassieke trekkingsrechten en daar redden we het niet mee. Spannende tijden dus.

Rond vieren vertrekken we naar Enschede voor het jubilarissenfeest. Het reisgezelschap bestaat uit mijn echtgenote, de echtgenote van mijn collega Bert Vos, die uit Hoorn is gehaald, ikzelf en Kees vd Kolk, die ons rijdt. Om kwart voor zeven moeten we klaar staan in de Assinkhof om de jubilarissen te verwelkomen. .Dit jaar vieren 65 medewerkers hun twaalf en een half jarig jubileum, 96 (!!) zelfs hun 25 jarig jubileum en twee medewerkers hun veertig jarig jubileum. Sommigen kijken met gemengde gevoelens naar deze lange jubilea. Wie zo lang bij dezelfde baas werkt zou niet flexibel zijn, zou verstarren enz. Op deze zienswijze valt wel het een en ander af te dingen. MST is om te beginnen een heel grote organisatie waar je op tal van verschillende plekken heel verschillend werk kan doen. Ontplooiingsmogelijkheden genoeg dus als je je wilt blijven ontwikkelen en mee veranderen en je ogen open houdt voor kansen. Verder zijn mensen die langere tijd in een organisatie werken tegelijk ook het geheugen van die organisatie. Ze dragen de cultuur. Onderwijs, permanente nascholing voor allen op het eigen werk- en denkniveau kan en moet verstarring tegengaan of doorbreken.

Ik open het feest met een korte speech en tip heel even bovenstaande aan. Maar het is feest, dus niet te veel zware kost. Veel leuker om te zeggen is dat ik me herhaaldelijk vergiste bij het opspelden van de rozetten. Regelmatig zag ik vijfentwintigjarige jubilarissen aan voor twaalfenhalfjarige. Komt dat nou omdat ik zelf ouder wordt of is dat de kwaliteit en jeugdige uitstraling van onze mensen (v/m). Ik open het bal met Yvette Spronk, twaalf en een half jaar bij MST en nu werkzaam op het secretariaat van de Raad van Bestuur. Bert Vos en echtgenote volgen en ook anderen wagen zich op de dansvloer. De muziek is goed te volgen voor een scala van leeftijden.

Het feest is zeer ongedwongen en open, vindt ook mijn echtgenote, die gemakkelijk in gesprek komt met de feestgangers. We mogen als Raad van Bestuur en management dus trots zijn op dit grote aantal jubilarissen. Vanaf deze plaats nogmaals dank voor uw inzet en motivatie.