Vanochtend bezoek ik de afdeling radiologie. Ik word rondgeleid door radioloog, tot voor kort medisch coördinator, Ad Huisman, tevens jaargenoot uit Groningen en afdelingshoofd David Edelenbos. Hier is van herfstvakantie weinig te merken. De bedrijfstijden zijn begin september flink verlengd om de wachtlijsten te bestrijden voor onder andere echo's en MRI's.

Bedoeling is dat de wachtlijsten eind van dit jaar tot aanvaardbare proporties zijn teruggebracht. Dat zal nog een flinke inspanning vragen van de laboranten en de radiologen. Ik ben onder de indruk van de fantastische beelden, die echo, MRI en CT vandaag de dag opleveren. Om dat zo te houden en bij te blijven leveren radiologen en ziekenhuis ieder hun forse inspanningen. De techniek blijft verbazen, zelfs mij na 35 jaar ervaring in de gezondheidszorg, waarvan de laatste zes jaar niet meer 'met de handen aan het bed maar met de voeten onder het bureau'. Daarom zijn deze wekelijkse uitstapjes naar de 'vloer' zo belangrijk om voeling te houden met het echte werk.

Met Albertjan Peters, onze in zittingsjaren oudste commissaris, zie ik een kandidaat voor de positie van programmamanager voor huisvesting en bouw. Met onze grote nieuwbouwplannen hebben we iemand nodig die er voor zorgt om alle neuzen in dit zeer complexe proces naar één kant te krijgen.

In het overleg Raad van Bestuur - Medisch Stafbestuur kijken we terug op onze geslaagde bijeenkomst vorige week donderdag in de Holtweide samen met de clustermanagers. We vragen Hein Abeln, die de bijeenkomst vorige week leidde en nu ook aanwezig, het verhaal vast te leggen en aan te scherpen. Daarin moeten visie, organisatie, werkprocessen en bouw hecht worden verbonden.

Met Bert Vos en onze secretarissen Raad van Bestuur Cindy Winkel en Mariska de Groot brengen we het tweede deel van de middag door bij Harry Abels van IAA architecten en brainstormen over de bouwplannen. Vorm en inhoud strijden om voorrang. Het gebouw moet functioneel zijn, maar ook aangenaam. Inspirerend voor de professionals en andere medewerkers en 'helend' voor onze patiënten. Terug naar de menselijke maat dus. Daarbij gaat het erom de maat van de patiënt centraal te stellen, maar er ook naar te streven de dokter en allen die het medische proces ondersteunen, een ideale werkomgeving te bieden voor een optimaal resultaat. We sluiten ons overleg af met een gezamenlijke maaltijd in de kantine.

Laat naar huis, waar ik onze Minister President in zijn hoedanigheid van lijsttrekker CDA hoor en zie spreken op de televisie over de miljarden die in de zorg kunnen worden bespaard, want het kan allemaal zoveel doelmatiger aldus alle rapporten daarover de afgelopen jaren. Het is de mantra uit de jaren negentig, die toen met rigide taakstellende budgetten heeft geleid tot onafzienbare wachtrijen in de ziekenhuizen, de verpleeghuis- en thuiszorg. Natuurlijk moet en kan het efficiënter, dat is een oneindige en eeuwige reis. We gaan ons MST aandeel daarin ook leveren, maar we willen die ‘winst’ wel investeren in ons eigen bedrijf. Te beginnen met een beter gebouw, dat zal juist ook bijdragen aan grotere kwaliteit, veiligheid en doelmatigheid. Verder willen we sneller innoveren, te bereiken met het creëren van een innovatiebudget volgens de Balkenende (!!!) norm 2,5% van de bruto omzet, dus zo'n slordige zes miljoen Euro. Het eigen vermogen moet worden versterkt, willen we voorbereid zijn op de marktwerking, die de politiek nu als leidend economisch beginsel heeft omarmd. Last but not least moeten we zien dat de efficiency winst ook tot een langere contacttijd patiënt-arts en patiënt-verpleegkundige oplevert. Het bestrijden van de bureaucratie moet niet alleen gericht zijn op beheersen van de premies, maar moet er eerst en vooral toe leiden dat zoveel mogelijk van onze 4000 medewerkers ingeschakeld zijn in het primaire proces, de handen aan het bed, maar ook de reageerbuis, het ziekenvervoer, de keuken, de patiëntenvoorlichting en al die diensten die dag in dag uit hun werk doen en zonder welke het ziekenhuis niet kan functioneren.