Het weekrapport met o.a. de clustermanagers gebruiken we om de communicatiecampagne rond het besluit Organisatie Ontwikkeling nogmaals zorgvuldig af te stemmen. We spreken af dat de clustermanagers dinsdagmiddag al hun leidinggevenden, cq afdelingshoofden en eerste medewerkers na algemene openbaarmaking bijeen roepen voor een mondelinge toelichting. Voor hen zal deze reorganisatie een herplaatsing betekenen, dus dat vereist bijzondere aandacht.

Corien van Zweden, free lance journalist, interviewt me voor het blad Zorg Alert. Het gaat over de snel veranderende ziekenhuiswereld, het uurhonorarium van de specialist, de budgetverantwoordelijkheid van medisch specialisten, over de eeuwige schaarste in de zorg, het verdelingsvraagstuk en natuurlijk over onze oplossingen.

Twee coassistenten bezoeken mij in het kader van het benefietdiner dat zij organiseren op 26 oktober a.s. Doel is tweeledig, natuurlijk eerst het goede doel, steun aan een kliniek in het getormenteerde Congo en de dientengevolge schrijnende gezondheidstoestand van de bevolking, die altijd het meest te leiden heeft. Tweede doel van de coassistenten is de band te versterken tussen de specialisten, assistenten en coassistenten. Vroeger waren daarvoor de stafdiners, die in MST kennelijk in onbruik zijn geraakt. Een uitstekend initiatief, dat getuigt van solidariteit en gemeenschapszin.

's Middags heb ik telefonisch contact met Hans Simons, de oud staatssecretaris en nu voorzitter van het ziekenhuis in Goes/Zierikzee en energiek op weg naar verdere samenwerking in Zeeland. We proberen een datum te vinden voor een uitgebreider overleg over de vraag welke vormen van samenwerking in de ziekenhuiswereld toekomst hebben. Net als in Zeeland streven ook wij hier in Twente naar intensievere samenwerking met onze collega-ziekenhuizen tot en met de Achterhoek. In juni bespraken we met de Raad van Commissarissen modellen van samenwerking tussen de ziekenhuizen. Fusies tot grote ziekenhuiscombinaties zijn uit de mode, of moet ik zeggen uit de gratie! Iedere grotere bevolkingsagglomeratie wil de beschikking hebben over een basisziekenhuis. Tegelijk willen we toegang tot topklinische zorg op niet al te grote afstand. Alle reden dus om op de basiszorg en niet complexe electieve (= planbare) zorg gezond te concurreren en tegelijk samenwerking te zoeken op het terrein van de complexe en topklinische zorg. Daar moeten we 'volume' maken om kwaliteit te behouden. De inspectie heeft onlangs een aantal ziekenhuizen gewezen op het feit dat ze te weinig ingrepen deden van een bepaald type, met het dringende advies deze complexe ingrepen niet meer uit te voeren. In Twente moeten we het volledige palet zien te behouden. Dat is een goede reden tot samenwerking.

J. Herre Kingma