Ik praat onze voorzitter van de Raad van Commissarissen bij over de recente ontwikkelingen in MST, die overigens niet erg schokkend zijn. Volgende week wordt het wel wat spannender, dan zullen we zien hoeveel is gevonden van de vijftien miljoen die we moeten en willen ombuigen, zoals aangekondigd in de Kaderbrief in juni. De Raad van Bestuur praat eerst met STIPT, onze veranderorganisatie, over het lange termijn huisvestingsplan (LTHP) dat eind december klaar moet zijn. Het wordt langzamerhand steeds concreter. Alp Buitelaar die dit trekt heeft uitstekend werk geleverd. Ik benadruk wel dat ik de benadering van het ziekenhuis als een optelsom van een zes- á zevental klinische of thematische centra wel binnen wil kunnen terug zien in de architectuur. Dus ruimtelijke scheiding en onderscheidende elementen zijn essentieel. Dat is zeker gelukt als we kijken naar het voorstel voor de aankleding van het Vrouw Kind Centrum, dat Harry Abels aan het einde van onze RvB-vergadering presenteert, ondersteund met maquette.

Ik spoed me wederom naar Den Haag, de derde maal in negen dagen, nu voor de jaarlijkse lezing van de Gezondheidsraad, net als afgelopen dinsdag in de Nieuwe Kerk aan het Spui. Ik ben vanuit mijn positie als Inspecteur Generaal destijds als adviserend lid bij de beraadsgroep geneeskunde betrokken geraakt. Ik arriveer net op tijd en sluit meteen aan in de rij. Prof Paulien Verloove geeft een prachtige lezing over jeugd, gezondheid en levensloop vanuit haar expertise als hoogleraar kindergeneeskunde en jeugdgezondheidszorg. Het is duidelijk dat de aandacht van ons kabinet voor onze jeugd geen modieuze gril is, maar een absolute noodzaak. Niet alleen valt er veel direct te verbeteren in de gezondheid van onze jeugd, deze is ook van doorslaggevende betekenis voor onze gezondheid op latere leeftijd. Onze leeftijdsverwachting blijft zelfs achter bij de Europese ontwikkeling zonder goede verklaring overigens.

Tijdens de receptie spreek ik Jaap Bredee, oud hoogleraar hartchirurgie in Utrecht en tot voor kost één van de secretarissen van de MSRC, de specialistenregistratiecommissie. Ik vertel hem iets van de ambitie van MST, zoals de gedachte het ziekenhuis te herscheppen in klinische centra. Hij adviseert me een keer naar Cleveland Clinic te gaan in Cleveland Ohio en Toby Cosgrove te bezoeken. Hij was hartchirurg en nu CEO van Cleveland Clinic. Een interessante parallel. Daar is het ziekenhuis opgebouwd uit clinical centres, met als bekendste het wereldberoemde Cleveland Clinic heart centre, een voorbeeld voor vele thoraxcentra in de wereld, zowel naar organisatie als naar hun klinische performance.

Vanavond ontmoet ik, tijdens een hapje eten in Den Haag, Bert Pol van communicatiebureau Tabula Rasa. Met hem en Aad Arkenbout, die zich bij ons heeft gevoegd, bespreken we ons plan om een publieksbrochure uit te geven waarin we MST zullen beschrijven met daarin uitgewerkt de veranderingen in de organisatie, huisvesting, lees nieuwbouw en onze veranderende positie cq  samenwerking met andere instellingen.

Om half tien stap ik weer in de auto naar Twente, een rit van één uur en drie kwartier buiten de files om. Ik word nog gebeld door Rogier van Nieuwenhuizen, cardioloog in Rijnstate in Arnhem die me vroeg op zijn afscheid te spreken in december. Hij vraagt me een titel en ik geef hem het citaat uit het bekende boek de tijgerkat (Il Gattopardo) van di Lampedusa. "Als we dezelfde willen blijven, moeten we veranderen". Met van Nieuwenhuizen heb ik lang geijverd voor het behoud van de zelfstandige positie van de medisch specialist in het belang van de patiënt. Dat kan alleen als die zich voortdurend aanpast aan de gewijzigde omstandigheden. anders prijs je jezelf letterlijk en figuurlijk uit de markt  

J. Herre Kingma