Vandaag bestaat mijn weblog een jaar! Een mijlpaaltje. Met uitzondering van vakanties, weekenden en een korte pauze na mijn verhuizing in juli, is het gelukt het jaar vol te bloggen. Wel kost het me moeite op tijd te 'leveren'. Regelmatig ben ik achter en moet ik inhalen. Dat is jammer en dat spijt me voor degenen die mijn blog regelmatig lezen. Maar het heeft ook voordelen, de agenda is wat minder dwingend voor de tekst en je kunt ook eens wat beschouwender worden. Ik dank ook al mijn regelmatige, maar ook incidentele lezers of gewoon stomtoevallige surfers op naam of term. Volgende week gaan we evalueren en bekijken we hoe we het komende jaar zullen verdergaan met dit medium. We zullen het gastenboek anders inrichten, meer verbonden met het blog zelf, wat toch primair is bedoeld als mogelijkheid te reageren op een specifiek blog. Dat wordt niet altijd begrepen. Soms mailen mensen die eigenlijk het ziekenhuis of mij persoonlijk willen aanspreken op iets wat slecht, of juist heel goed is afgelopen. Ook zijn er schrijvers die me op allerlei nieuwe producten en diensten voor het ziekenhuis willen wijzen. Al die mensen zullen we verwijzen naar het @dres van de Raad van Bestuur: voorzitterrvb@ziekenhuis-mst.nl Vaker dan nu wil ik proberen in te gaan op serieuze reacties op mijn blogteksten. Wordt vervolgd.

Ellen verbindt me door met de burgemeester van Enschede, Peter den Oudsten, voor een afgesproken overlegje. Het gaat over de follow-up van IZIT na het bezoek van minister Klink aan Enschede op 10 september. Kunnen we dit ICT initiatief verbinden met het Innovatie Platform en onze ambitie neergelegd in de PLATO nota over plaats en tijd onafhankelijke zorg. Dit kan een drieslag worden met sociale en technische vernieuwing, gekoppeld aan deregulering en daarmee het creëren van een zorgcontinuüm met patientempowerment. Wordt vervolgd.

De burgemeester vraagt me en marge ook hoe het zit met het feit dat mijn naam in verband is gebracht met de plannen voor alternatieve bestemmingen van vliegveld Twente. Er ligt een plan van deze groep met als running title 'van airport naar careport'. Hoewel ik enige malen bij de groep heb gezeten ben ik niet per se tegen doorstart van het vliegveld (althans zo lang het niet al te grootschalige vormen aanneemt). Dat weet men van mij, dat heb ik daar ook zo verklaard. Eigenlijk ben ik neutraal en wil dat ook blijven als nieuwkomer in Twente met bovendien een focus op gezondheidszorg en niet op vervoerseconomie. Als het vliegveld niet doorstart wil ik wel meedenken aan een zinvolle andere invulling, zoals die nu ook voor Soesterberg wordt voorzien, daar woonde ik tot voor kort zeer vlak bij. Invulling met naast natuur elementen van zorg en welzijn in termen van behoud van 'quality of life' die een antwoord kan zijn op de eisen van onze verouderende straks door 55+ gedomineerde samenleving. Anders dan in de generaties voor ons beschikt deze over steeds meer middelen en zullen deze hedonistische ouderen zich met passende care en wellness willen omringen. Om dat ook voor de massa mogelijk te maken, ligt hier een mooie opportunity.

Vanmorgen komt de fotograaf voor een foto bij een interview voor een blad. Ik krijg mijn hoofd zelfs op de voorpagina. Wederom stel ik vast dat ik niet erg fotogeniek ben. De verplichte lach op de foto pers ik er met moeite uit en dat is te zien.

Met de RvB en het MSB bespreken we in ons wekelijks overleg de nota van bouwcoördinator Alp Buitelaar voor het lange termijn huisvestingsplan (LTHP).

Alp zal ook alle resultaatverantwoordelijke eenheden bezoeken om reacties op te halen. Het stafbestuur waarschuwt voor cynische reacties. Men heeft dit proces al meermalen meegemaakt, tot nu toe zonder concreet uitzicht op een nieuw gebouw. Cynisme is nooit productief, weet ik uit ervaring, dus gewoon vol goede moed er tegenaan. Zeker, er ligt een berg obstakels om te overwinnen voor we ook maar kunnen beginnen te bouwen. Financiële voorop. Ongewisheid rond het onderbrengen van de kapitaallasten in de integrale kostprijs volgend jaar. En de vraag hoe we de opbrengsten van te vervreemden vastgoed bijv aan het Ariënsplein, in de economie van het ziekenhuis terugploegen, zoals voorgeschreven. De eis, die zegt dat kapitaal dat vrijvalt in het vastgoed van het ziekenhuis ten goede moet komen aan de zorg. Zal dat altijd het geval zijn in ons nieuwe gebouw, waar ook ziekenhuisvreemde activiteiten kunnen plaatsvinden, zoals mogelijk een kleine supermarkt, een boekwinkel, één of meer horeca gelegenheden, onderwijs- en onderzoeksvoorzieningen enz.?

Tenslotte zetten we ons RvB overleg voort ter voorbereiding van de gesprekken met de RVE's volgende week. Er wordt gewerkt aan een vast agendaformat en dito set van stukken met kerngegevens. Met die informatie zullen we moeten bezien hoe we de ombuigingsdoelstelling van € 15 miljoen kunnen halen. Ruwweg de helft daarvan is keihard, want wordt ons vanuit Den Haag opgelegd of zijn het gevolg van overschrijdingen. De rest is niet 'hard' in letterlijke zin, maar wel  'hard nodig' om ons voor te bereiden op de eisen van onze omgeving de komende jaren. Een goed gebouw, snelle hoogwaardige zorg en service en zorg tegen steeds lagere, want concurrerende prijzen en een voldoende groot eigen vermogen om klappen op te vangen in de aanstormende zorgmarkt.

J. Herre Kingma