De Raad van Bestuur vergadering staat in het teken van de begrotingsperikelen en we bespreken onze acties van deze week. Hoogste prioriteit heeft de continuïteit van de financiële functie. Verder spreken we met een paar bedrijfskundig managers de uitkomst van hun overleg over de begroting. Zij spreken uit de taakstellingen binnen de RVE's voor hun rekening te willen nemen, maar afstemming daarover met de medisch coördinatoren heeft nog niet plaatsgevonden. Men doet een aantal voorstellen voor herschikking, die we zullen meenemen met de opstelling van de definitieve begroting. De lijn is om ombuigingen via BPR niet in separate begrotingsartikelen op te nemen maar te laten neerslaan waar de ombuigingen daadwerkelijk plaatsvinden. Opnameduurverkorting betekent bedden- en personeelsreductie in de RVE's en moet dus zijn vertaling daarvan krijgen op de werkvloer in de betreffende afdelingen.

's Avonds dineer ik geanimeerd met Caroline Kielstra, secretaris Alzheimerraad en Philip Scheltens, hoogleraar neurologie VUMC en vooraanstaand Alzheimeronderzoeker, in Wilhelminapark Utrecht, een restaurant, dat al jaren een belangrijke ontmoetingsplaats is van bestuurders. Je ziet er altijd wel wat bekenden. Ons onderwerp is, hoe kan het anders, Alzheimer. We hebben het afgelopen jaar het nog niet zo lang geleden opgerichte Alzheimer Research Nederland Fonds binnengevaren bij de grote landelijke organisatie Alzheimer Nederland (AN). AN gaat nu naast haar al ruim twintig jaar bestaande programma's vooral gericht op maatschappelijke ondersteuning ook het wetenschappelijk onderzoek een belangrijker plaats geven naast de maatschappelijke ondersteuning. Dit wetenschappelijk label, zoals dat wordt aangeduid, moet op termijn een substantiële omvang krijgen naast de maatschappelijke activiteiten. Ik zie in deze ontwikkeling duidelijke parallellen met de Hartstichting, die in de jaren zestig werd opgericht. Ook daar gaan wetenschap en maatschappelijke activiteiten hand in hand. Wel is de opbrengst van wetenschappelijk onderzoek bij dementie minder voorspelbaar succesvol als op het terrein van hart- en vaatziekten dat de afgelopen decennia een aantal spectaculaire doorbraken heeft gekend. Toch moeten we ook op het terrein van dementie niet schromen massaal te investeren in onderzoek. Om 'vroeg diagnostiek' te kunnen ontwikkelen en implementeren, om speurwerk naar de etiologie van Alzheimer en andere vormen van dementie te kunnen doen en last but not least om op enig moment te kunnen interveniëren in de ziekte, al is het maar vertragen. Philip Scheltens heeft daar een duidelijke visie op. Doel van vanavond is de vormgeving van de Alzheimerraad, die het bestuur van AN moet gaan adviseren over onderwerpen als de juiste verhouding van inspanningen op het terrein van de maatschappelijke ondersteuning en inspanningen op het terrein van onderzoek. Die laatste investeringen zijn speculatiever, van de eerste is duidelijk dat ze het karakter hebben van de druppel op de gloeiende plaat, waar de aantallen patiënten alleen maar zullen toenemen de komende decennia. In april zal onze raad, bestaande uit wat men noemt maatschappelijke zwaargewichten voor het eerst vergaderen over deze en andere onderwerpen. We spreken ook over de mogelijkheid in Twente te komen tot een door AN gesteund Alzheimer Centrum. Er zijn nu vier universitaire groepen, één groep in een topklinisch centrum als MST zou een interessante uitbreiding kunnen zijn. Maar eens bespreken met onze neurologen, psychiaters en psychologen.

J. Herre Kingma