In de loop van de ochtend komt de heer Harmsen langs, die mij wil interesseren in een zeer bijzonder project, de bibliotheca biografica (BB). Nederlanders, in principe kan iedereen meedoen,  wordt gevraagd hun levensverhaal in enige, zelfgekozen vorm vast te leggen voor het nageslacht. De verhalen worden in elektronische vorm bewaard, voorlopig in ruimten van de Koninklijke Bibliotheek.

In een park in Apeldoorn wordt een forse piramide gebouwd van 10.000 en meer blokken van een vierkante meter die de bijdragen symboliseren, ja letterlijk concretiseren. Ik vertel dat ik sinds kort dit weblog bijhoud. Dat is waar, maar daar kun je niet al je roerselen kwijt, want iedereen leest mee. De inhoud van wat je toevoegt aan de BB wordt pas achteraf openbaar. Ik zal erover nadenken, maar vind het wel een zeer bijzonder idee in onze snelle tijd, waarin het steeds moeilijker is je identiteit vast te houden.

De firma 3M vraagt mijn oordeel over het nut van DRG's (Disease Related Groups). 3M was daar al jaren mee bezig voordat de systematiek van de DBC's (Diagnose Behandel Combinaties) kwam. Die laatste dreigt nu te verzanden in een orgie van bureaucratie met meer dan 30.000 DBC's. Patiënten begrijpen het niet en voor de dokter is het een grote administratieve last. De DBC-benadering moest een alternatief zijn voor het verrichtingensysteem, waar de politiek destijds vanaf wilde. De DRG benadering is veel simpeler, want is veel minder gedetailleerd en wordt in veel landen toegepast. Inmiddels is besloten de DBC's te vereenvoudigen en anderen dan specialisten het administratieve werk te laten doen. Misschien groeien de systemen uiteindelijk naar elkaar toe.

's Middags komen Bob Keim en Bert Vos. We bespreken de toekomstige organisatie van ons facilitaire bedrijf, in het bijzonder de ICT-organisatie. We vinden alledrie dat er een duidelijke knip nodig is tussen ontwikkeling en going concern. Verder spreken we over de vraag wat er in de vorige Raad van Bestuur gezegd en gevonden is van de inrichting van de resultaatverantwoordelijke eenheden (RVE), met name in de lagen onder de medisch en bedrijfskundig managers. Tenslotte praten we over de toekomstige invulling van Oldenzaal, een belangrijk thema voor ons ziekenhuis maar ook -en met name- voor de locale bevolking.

Ik ga naar de kapper en eet aansluitend met mijn echtgenote. De komende acht dagen zullen we elkaar niet zien, want als ik terugkom uit de VS is zij net naar Parijs vertrokken. Ik pak mijn koffer, bel links en rechts, behandel mijn laatste mail en kijk met een schuin oog naar de gasten van Pauw en Witteman, die allemaal hun best doen interessant te zijn en interessante dingen te zeggen op dit late uur. Een enkeling lukt dat ook.