Mijn werkdag begint met een overleg met Bas Leerink, directeur Zorg bij MENZIS. MENZIS verstookt zo'n 190 miljoen bij ons, dat is ruim tweederde van ons budget, als ik het honorarium specialisten lumpsum meereken. MENZIS wil in de toekomst gaan contracteren op basis van werkelijk gerealiseerde producten in termen van prijs én kwaliteit. Dat betekent dat we in onze volumeafspraak ook afspreken tegen welke kwaliteit we leveren en dat laatste is nieuw. MENZIS wil alleen naar het eindproduct kijken en zich niet bemoeien met de vraag hoe die kwaliteit nu precies tot stand komt. Dat is verantwoordelijkheid ziekenhuis en medici. We spreken verder over de al oudere wens van MENZIS om het doelmatig geneesmiddelen voorschrijven te bevorderen en te koppelen aan doelmatigheidswinst.

Het model van de Groninger proeftuin zou ook in Twente kunnen werken, waarbij we dan ook praten over transmurale afspraken over voorschrijven. De apotheek stoft op dit moment haar oude regio-omvattende masterplan uit 2000 af. De mogelijkheid van transmurale afspraken via de proeftuin benadering moet daarin dan toch meegenomen worden, hoewel we eerder vaststelden dat dit de zaak ook weer compliceert. Daarom zou ik graag zien dat we prof. Floor Haaijer laten meekijken. Zij is socioloog en al tientallen jaren onderzoeker van voorschrijfgedrag van huisartsen en medisch specialisten en vooraanstaand lid van de vakgroep Klinische Farmacologie van het UMCG, waar ik ook mijn nul-aanstelling als hoogleraar heb. Zij heeft ervaring met het concept proeftuin. Tenslotte praten we over de ontwikkelingen in de huisartsenzorg. MENZIS wil bevorderen - en faciliteert dat ook - dat huisartsen zorgstraten bouwen en dat deze vorm van disease management de vraag naar ziekenhuiszorg afremt. Waar het de zorg voor de chronische patiënt betreft en waar het gaat om een grotere rol in de eerste lijns diagnostiek, zijn we het daarmee eens. Tegelijk zie ik ook de enorme, ook logistieke opgave om grote stromen chronische patiënten, die nu nog gezien worden op onze poliklinieken, inderdaad waar dat verantwoord is, af te buigen naar de eerste lijn. Wij zijn als ziekenhuis ook bereid huisartsen hierin te faciliteren, net zoals we een facilitair bedrijf zijn voor specialistische zorg. Het ziekenhuis zie ik steeds meer als een organisatie die curatieve zorg levert en faciliteert van eerste tot en met derde lijn. Alles in vrijwilligheid natuurlijk. Als de huisartsen alles uiteindelijk liever in eigen hand houden, zullen wij ons verder concentreren op basis- en topklinische zorg. Die zorg van ziekenhuiswege zal naarmate de opnameduur verder verkort, ook 'expeditionair' of 'outreachend' zijn.

Marianne Lensink en ik overleggen samen met een delegatie van de maatschap Interne Geneeskunde over de problematiek die gerezen is rond het vertrek van een interim manager op 1 mei. Marianne spreekt ook nog met de medewerkers van de poliklinieken. Daar is en wordt een belangrijke slag gemaakt in de organisatie. Dat moet doorgaan, ondanks de onrust van dit moment. Al te grote wijzigingen in formatie vooruitlopend op de reorganisatie, die per 1 januari 2008 zijn beslag moet krijgen, acht de Raad van Bestuur ongewenst en een verkeerd signaal. Wordt vervolgd.

Samen met Aad Arkenbout en Ronald van Vliet leg ik de laatste hand aan een presentatie voor de Nederlandse Vereniging voor Kwaliteitszorg, waar ik vanmiddag voor spreek. Het onderwerp is managen van patiëntveiligheid. Ik geef weer hoe wij met ons STIPT programma en de benadering via SAVE op het snijpunt van doelmatigheid, kwaliteit en veiligheid werken. Daarbij noem ik ook de recente aandacht voor de ziekenhuissterftecijfers. Analyse daarvan is zeer leerzaam. Wel moet voorkomen worden dat juist die laatste cijfers, de HSMR, een eigen leven gaan leiden. Een rangorde van ziekenhuizen in volgorde van HSMR doet geen recht aan de kwaliteit en inzet, die in ons ziekenhuis wordt geboden, al zullen we er zeker naar streven de ziekenhuissterfte te laten dalen. Dat is ook een doelstelling in SAVE, nl 5% per jaar.

's Avonds laat zie ik in de NRC een stuk op de opiniepagina van een van onze assistenten in opleiding. Mooi stuk, dat de ongenuanceerde berichtgeving van twee weken geleden corrigeert. Moet het op een rustig moment nog even goed lezen.

J. Herre Kingma