Bij aankomst in MST krijg ik TC Tubantia onder mijn neus. MST is voorpaginanieuws met mijn aankondiging van het nieuwe profiel van MST-Oldenzaal, dat ik tijdens mijn nieuwjaarsspeech naar buiten bracht. De krant gaat veel verder dan mijn eigen woorden, maar het verhaal is in grote lijnen correct.

Vanmorgen breng ik door met nogal persoonlijk getinte overleggen, zoals een jaargesprek: zijn de doelen gehaald, heeft de werkgever genoeg gedaan om dat mogelijk te maken, enz. Verder een gesprek over honorering van extra werkzaamheden. 's Middags zie ik twee specialisten-opleiders, waarmee we hun komende visitatie voorbespreken. We nemen de sterke en zwakke punten door en bespreken de aanvullende maatregelen, die zijn genomen om tegemoet te kunnen komen aan kritische punten van de vorige visitatie.

Ik bel met Anne Jonkman, tot voor kort directeur van Sneller Beter van VWS. In november ben ik opgetreden voor een groep ziekenhuisdirecteuren op zijn uitdrukkelijk verzoek. Ik sprak over patiëntveiligheid en de vorderingen op dat terrein in ons ziekenhuis. Die zijn niet zo bijzonder dat ik daar een voordracht mee kan vullen. Ik val dus terug op mijn ervaringen uit mijn tijd als inspecteur-generaal. Dat zal zeker mede een belangrijke reden geweest zijn om juist mij te vragen hierover te spreken. In november 2000 gaven we bij de Inspectie het RIVM opdracht om onderzoek te verrichten naar het fenomeen patiëntveiligheid, toen bepaald nog geen begrip in ons land. In 2002 kondigden we af dat er een veiligheidsmanagementsysteem aanwezig zou moeten zijn in 2007 in alle ziekenhuizen. Dat is later, na het rapport van Shellman Rein Willems opgeschoven naar 2008. De prestatie-indicatoren, die we in 2003 hebben geïntroduceerd vanuit de IGZ, gaan en gingen voor een belangrijk deel over A-patiëntveiligheid en vormen zo al een deel daarvan. Voor mijn voordracht kreeg ik maar nipt een voldoende, zo bleek uit de anonieme evaluatie, die ik later onder ogen krijg. Ik ben daarover zacht gezegd bij alle tijd en inspanning, die dit soort uitstapjes kosten naast je werk, bepaald not amused, vooral als ik de reden hoor van Anne Jonkman. Die vertelt me dat er naast een aantal positieve reacties er een aantal nogal negatieve beoordelingen waren. Reden, men vond mijn wijze van presentatie arrogant en dit praatje had ik vast niet zelf voorbereid. Nou is die arrogantie een verwijt dat me al heel lang achtervolgt en van die kwalificatie zal ik, vrees ik, niet meer afkomen, al vind ik me zelf niet arrogant. Kenners zeggen dat die houding juist pleit voor de diagnose arrogantie. Ik neem me opnieuw twee dingen voor: 1) kritischer te zijn op uitnodigingen van buiten MST of UMCG en 2) voortaan geen anonieme evaluaties meer te accepteren, en die bij voorkeur direct na presentatie te vragen. Dat maakt het minder vrijblijvend voor de luisteraar.

Ik bel met burgemeester Backhuijs van Oldenzaal en licht hem onze plannen met het ziekenhuis toe, al afgesproken overigens voordat er sprake was van voorpagina nieuws vanmorgen. Ik stel hem voor een briefing van de gemeenteraad te organiseren, zoals we ook in Losser hebben gedaan vorig najaar.

We gaan naar de afscheidsreceptie van onze clustermanager Facilitair Bedrijf. Die maakt een transfer naar een organisatie- en adviesbureau dat ook de ziekenhuiswereld bedient. Deze transfers in de hogere managementlagen vind ik positief. In het management is het de grote kunst de balans te bewaren tussen continuïteit en verandering. De professional is meestal de drager van continuïteit, al is die juist ook gericht op innovatie, de manager is in ons tijdsgewricht toch vooral een manager of change. Dat kan je het beste als je verschillende werkomgevingen kent. Hij wordt toegesproken door Bert Vos, maar ik word dan naar buiten geroepen, want er zou een totale opnamestop zijn in Almelo en Hengelo. Reden onbekend. Straks maar even met Arie van Alphen bellen.

Om zes uur spoed ik me naar huis; moet vanavond een lang geleden toegezegd verhaal voorbereiden over 'kwaliteit' dat ik donderdag in Breda moet houden. Ook een onderwerp waar ik me zeer diepgaand mee heb beziggehouden de afgelopen jaren bij het Staatstoezicht, die de kwaliteitswet van 1996 handhaaft. Eens kijken hoe we dat nou eens kunnen brengen zonder weer de schijn van arrogantie te wekken. Maar "you can't win them all", zei John Kennedy al.

J. Herre Kingma