Cees Berger leidt me vanmorgen rond door de semipermanente voorzieningen, die recent zijn aangelegd ten behoeve van de afdelingen die verdrongen zijn door de nieuwbouw van het VKC.

Aan de binnenkant is nauwelijks te merken dat het eigenlijk om ‑ oneerbiedig gezegd ‑ een ingenieus stelsel van luxe bouwketen gaat. De eerste pech in de vorm van wateroverlast hebben we ook al weer gehad met een forse overstroming met alle gevolgen van dien voor vloerbedekking en ander interieur. Oorzaak was het overstromen van het oppervlakteriool door het wegpompen van overtollig hemelwater in de binnenstad op dit afvoerstelsel, met als gevolg overlopen via communicerende vaten in onze kelders en aanpalende ruimten.

Vanmorgen telefonisch overleg met prof. Hans Roosendaal van de UT ter voorbereiding van het themaoverleg dat we aan het eind van de dag hebben met de raden van bestuur en commissarissen van MST. Het onderwerp is hoe we in onze regio tot grotere samenwerking kunnen komen zonder de gezonde concurrentie in de weg te staan. Met name voor sommige oncologische (kanker)verrichtingen is samenwerking essentieel voor kwaliteit van zorg en patiëntveiligheid. Fuseren is uit op dit moment en ook de politiek spreekt zich uit tegen al te grote ziekenhuizen en ook onderwijsinstellingen, waarvoor hetzelfde geldt.

Deze trend is niet in alle gevallen logisch. Waar schaalgrootte voordelig is, moet je dat nastreven in het belang van de patiëntveiligheid en kwaliteit. Daarvoor is overigens lang niet altijd een fusie nodig. We moeten zoeken naar maatwerk. Voor welke 'ziekenhuisproducten' is het nuttig de schaal te vergroten en samenwerking met anderen te zoeken, voor welke hoeft dat niet en prevaleert juist de locoregionale schaal. Dat zijn de thema's die we 's avonds uitvoerig bespreken met de raad van commissarissen na inleidingen van Hans Roosendaal en ondergetekende. We hebben onze bijeenkomst in één van de ruimten van de UT en zetten onze gesprekken na afloop voort in de UT Faculty Club.

J. Herre Kingma