Als eerste zie ik Milto Christopoulos, die de operatie aanpassing organisatie leidt. We liggen op schema, het voorgenomen besluit ligt bij de adviesorganen. Het zou mooi zijn als we uiterlijk 1 juli het definitieve besluit kunnen nemen, dan hebben we een half jaar voor de invoering van structuur en selectie van managers. Er is ruim tijd besteed aan uitleg, voorbespreking en discussie met de adviesorganen, dus je zou zeggen dat dat zou moeten lukken.

Om tien uur vertrek ik naar de afd. algemene interne aan de Ariënspleinlocatie. Een koffiekamer, keuken zouden we vroeger zeggen, vol verpleegkundigen. Ik krijg uitleg over het karakter van deze afdeling. Omdat het 'algemene' interne betreft, zegt men wel eens het gevoel te hebben een beetje een vergaarbak te zijn voor patiënten die elders niet terecht kunnen. Er komen diverse onderwerpen aan de orde, zoals de behoefte aan een transferverpleegkundige, want er is veel tijd gemoeid met overleg over patiënten, die opgenomen moeten worden of juist ontslagen. Een ambulatorium bij de Spoedeisende Hulp, waar patiënten kortdurend geobserveerd kunnen worden zonder opname zou ook een uitkomst zijn. Verder vraagt men zich af wanneer de nieuwe behuizing klaar is. Dat zal nog echt een aantal jaren duren en de eerste prioriteit nu is het voltooien van een lange termijn huisvestingsplan door Alp Buitelaar. We praten over de mogelijkheden van verpleegkundigen invloed uit te oefenen op het ziekenhuisbeleid. Ik wijs op de recent opgerichte verpleegkundige adviesraad (VAR). Op weg naar buiten, lopen we langs Zr Greven, oud directrice van Ziekenzorg. Ze is opgenomen op de F3. Bijzonder om zo'n voorganger, die een volle generatie ouder is, even te spreken voor zover haar toestand dat toelaat.

Mijn middagprogramma is te vol en ik skip het IPT-programma met rondleiding langs T-Xchange bij de UT in het kader van het door studenten georganiseerde programma "Create Tomorrow". Jammer als de leuke creatieve dingen vaak als eerste moeten wijken voor de routine van alledag.

Aan het eind van de middag mag ik een college verzorgen over de inrichting en besturing van het ziekenhuis voor co-assistenten. Dat is nieuw, ik hoorde daar nooit iets over in mijn co-schappen. Een goeie dokter zijn straks is niet meer genoeg. Je moet ook iets begrijpen van de omgeving waarin je werkt, de omgeving, die je het werken mogelijk maakt. Dokters managen in toenemende mate weer zelf, net als vroeger, maar toen was dat een stuk simpeler. De toenemende ingewikkeldheid van de BV Gezondheidszorg Nederland vroeg om professioneel management, dat nu zelf weer onder vuur ligt. We willen minder voeten onder het bureau, minder wandelende blocnootjes en meer handen aan het bed. Dat kan alleen als de dokter en verpleegkundige meer zelf managed. En dat moet je vroeg leren.

J. Herre Kingma