Mijn weblog heb sinds ik sinds half februari niet meer bijgehouden. Jammer, want sinds mijn start in oktober 2006 is dat redelijk gelukt. Sommige van mijn vaste lezers riepen mij op mijn blog te hervatten. Dat doe ik dan ook. De vrije dagen van dit moment geven net even de rust weer op te starten. Drukte en een overvloed van onderwerpen - in Den Haag noemen ze dat eufemistisch 'bestuurlijke drukte' - hebben me afgehouden van mijn dagelijkse uurtje bloggen.

Zo hadden we van eind februari tot midden april defensie op ons terrein met de MOGOS, het mobiele geneeskundige operatie systeem, ter overbrugging van onze uitgevallen IC door de besmetting met de Acinetobacter Baumannii. Minder bekend dan de MSRA, maar minstens zo vervelend en potentieel gevaarlijk. Op 24 april hebben we de militairen uitgezwaaid met toespraken en woorden van dank en waardering over en weer, cadeaus, de overhandiging van de typische militaire schildjes door de militairen en natuurlijk een gezellig feestje. Men heeft groots werk verricht, net als onze eigen mensen, die 10 weken lang in een heel krappe faciliteit, bij kunstlicht - daglicht ontbrak volledig - en met het continu gedreun van generatoren en luchtbehandelingsapparaten hebben gewerkt. Klasse !! Er waren ook spanningen, oa door een ongelukkige mail van mijn hand en een optreden bij Pauw en Witteman op 27 februari,  dat terecht veel kritiek aan mijn adres opleverde. Mijn punt over de tekortschietende handhygiëne vooral bij artsen, landde slecht en werd, volkomen voorspelbaar, teruggekaatst naar ons MST, waar het een internationaal probleem betreft, wat je niet even met straf en boete oplost, zoals het gezelschap aan tafel uitriep. Ik was kansloos. Toch kreeg ik een week of twee erna alsnog gelijk toen Nederlandse en internationale getallen toonden hoeveel vermijdbare doden slechte handhygiëne veroorzaakt. Maar alweer, een internationaal en niet een typisch MST-probleem.

Verder is onze Raad van Bestuur sinds half december niet meer op volle sterkte door de uitval van onze collega en CFO Bert Vos. Intussen neem ik de portefeuille Financiën waar, niet mijn core expertise, maar met de hulp van de voortreffelijke Erik den Teuling, interim controller ter vervanging van Edwin Hummel, die ons bedrijf in januari heeft verlaten, gaat het al met al goed. De financiële functie, de optelsom van het financiële proces, treasury etc.  en de onderliggende  organisatiestructuur, cq de afdeling financiën en informatie (F&I) was tot nu toe goeddeels buiten de inmiddels vrijwel voltooide reorganisatie gebleven, terwijl we ook hier graag de span of control willen verkleinen om meer aandacht te kunnen geven aan de medewerkers, zoals dat ook is doorgevoerd op de werkvloer van de kliniek.

Door deze sterk uitgedunde financiële functie is ook de begroting 2008 ernstig vertraagd en pas eind maart gereed gekomen, is de oplevering van de beloofde managementtool om beter te kunnen sturen op cijfers en zo mogelijk ook op kwaliteit niet op tijd beschikbaar gekomen, terwijl dat juist een essentiële voorwaarde was voor het zelfsturend vermogen van de RVE´s onder de duale leiding van bedrijfskundig en medisch manager/coördinator. De mensen van F&I en ICT zijn er inmiddels toch in geslaagd het zogenaamde Dashboard met de stuurinformatie op te leveren, zodat er gestuurd en ook bijgestuurd kan worden. Dat is met name nodig waar RVE's in de rode cijfers zijn beland. Het ziekenhuis als geheel heeft in 2007 een negatief resultaat gedraaid van zo'n drie en een half miljoen, c.q. ca anderhalf procent van de jaaromzet. Een resultaat van twee tot vier procent, dus drie tot zes miljoen in de plus is eigenlijk nodig voor een comfortabele  bedrijfsvoering en daar zitten we dus een flink end vanaf. Oorzaken zijn er genoeg om aan te voeren, zoals de bezuinigingen op de ziekenhuiszorg vanuit Den Haag, maar daar hadden we al enige jaren gelden op moeten anticiperen met een gericht beleid op efficiënter werken en doelmatiger investeren. Daar hebben we dus een inhaalslag te maken, die we begonnen zijn met een ombuiging van elf en een half miljoen in de begroting 2008, maar al aangekondigd in de kaderbrief in juli 2007. Hoewel we ca zeven miljoen kortingen moeten zien te verwerken, biedt de begroting toch ook ruimte voor investeringen. Om die ombuiging te halen, zetten we zwaar in op business redesign, opnameduur verkorting, verlaging van de herhaalfrequentie waarmee patiënten op de polikliniek worden gezien enz. Eigenlijk is dit de implementatie van het beleid dat we de afgelopen anderhalf jaar hebben ontwikkeld op basis van het onderzoek van en met PLEXUS, cq de benchmarks en de consequenties voor de betrokken RVE's.  

Dit waren ook de hoofdpunten van het voorjaarsoverleg dat we met alle ca 40 RVE's hadden de afgelopen weken. Dat slokte vrijwel alle beschikbare tijd op van de Raad van Bestuur, maar het was buitengewoon nuttig alle managers te spreken en met elkaar na te gaan hoe we de rode cijfers weer in 'zwarte' kunnen transformeren en last but not least hoe we op een aantal speerpunten kunnen excelleren.

Intussen hebben we ook voortgang gemaakt op het dossier nieuwbouw MST. Op 31 maart heeft de Raad van Commissarissen ons bestuursbesluit goedgekeurd om verder te gaan met de ontwikkeling van de plannen voor integrale nieuwbouw van het huidige schets- en ruimtelijk plan tot structuur en bestek op basis van een gedegen plan van eisen. Begin 2010 moeten de plannen gereed zijn voor aanbesteding. De financiële situatie van het ziekenhuis moet ons op dat moment ook voldoende vertrouwen geven dat we een dergelijke stap, die draait om een investering van enige honderden miljoenen, verantwoord kunnen zetten. Daartoe is ook meer duidelijkheid nodig van de kant van overheid en zorgverzekeraars, als het gaat om de vraag hoe de kapitaallasten, waaronder ook de huisvestingskosten worden versleuteld in de prijzen van onze DBC's. Zolang dat niet kristalhelder is, vooral ten aanzien van het B segment, het deel waarin we moeten of mogen concurreren op kwaliteit, maar ook op prijs, kan de definitieve stap tot nieuwbouw niet worden gezet, hoe urgent die ook is in ons geval. Nieuwbouw van het MST betekent namelijk niet alleen betere huisvesting voor patiënten en professionals, maar ook de mogelijkheid ons bedrijf een stuk efficiënter ter runnen. Dat kan een exploitatiewinst opleveren tot  tenminste vijf miljoen.