Bij het weekrapport staan we even stil bij de recent doorgevoerde wijzigingen in de bezoektijden voor het ziekenhuis aan de Haaksbergerstraat, 's avonds wat korter, 's middags wat langer. We vragen ons af of hiermee tegemoet wordt gekomen aan de wens van de patiënten en hun familie.

Daarna ons wekelijks STIPT overleg over de organisatieaanpassing. Onze medewerkers inclusief medische staf hebben moeite met en bezwaar tegen het gebruik van managementtermen, vaak ook nog in het Engels. Ik begrijp dat wel, dat was voor mij ook nieuw toen ik in dit metiér kwam. Anderzijds staat de geneeskunde zelf ook bol van de voor niet ingewijden moeilijke termen. We zullen de termen voorzien van vertaling en uitleg, maar wel handhaven, want ze worden internationaal breed gebruikt.

Ellen Zanderink, mijn secretaresse, is jarig en dat vieren we samen met alle ondersteuners van de Raad van Bestuur met koffie en heerlijke zelf gebakken taart.

Om 12 uur maak ik samen met de stafvoorzitter kennis met de nieuwe patholoog bij ons ziekenhuis mevrouw Aliredjo. Heel langzamerhand neemt het aantal vrouwelijke specialisten toe, logisch gevolg van de grote instroom van vrouwelijke studenten sinds de jaren '80.

We bespreken de vragen van de Inspecteur voor de Gezondheidszorg. Deze bereiken ons regelmatig. Hoe handelen wij na een toegewezen klacht van een patiënt, maar ook hoe veilig werken wij met cytostatica. Veilig voor de patiënt, maar ook voor degene die die stoffen dagelijks toedient. Over dat laatste gaat de Arbeidsinspectie overigens.

's Middags spreek ik met de visitatiecommissie kindergeneeskunde. Het is voor het eerst een gecombineerde visitatie van opleiding en kwaliteit. Tot nu toe waren dat gescheiden trajecten. De opleidingsvisitatie richt zich vooral op de opleiding van kinderartsassistenten, de kwaliteitsvisitatie naar het functioneren van alle kinderartsen. Een buitengewoon nuttig instituut, de visitatie, waarbij dus ook de directie aan kritische vragen wordt onderworpen. Hier geldt wel het principe hodie mihi, cras tibi, vandaag ik, morgen gij. Onze specialisten visiteren ook regelmatig in het land, eigenlijk zouden Raden van Bestuur elkaar ook de maat moeten nemen op deze wijze, al biedt de accreditatie van ziekenhuizen (NIAZ) ook al mogelijkheden op dat punt.

Sabrina Franken, onze clustermanager Ariënsplein draagt de 'rest’ taken van haar portefeuille aan mij over. Dat is een waslijst van kleine en grote zaken, die niet tussen wal en schip mogen belanden. Opvallend veel zaken betreffen onze relaties en gemeenschappelijke activiteiten met huisartsen. Daar moeten we aparte mankracht op inzetten en het er niet even 'bijdoen'. Onderwerp voor de Raad van Bestuur om goed te regelen.

Om vijf uur naar huis, want vanavond moet ik in Utrecht overleggen over het initiatief veel meer fondsen bijeen te krijgen voor onderzoek naar en aanpak van de ziekte van Alzheimer.

Om half tien thuis praten we bij de thee onze dag door.