Urodynamisch onderzoek

Met een urodynamisch onderzoek kan de functie van de blaas en het afsluitmechanisme van de blaas worden getest. Doel van het onderzoek is na te gaan wat de oorzaak is van de plasklachten.

Urodynamisch onderzoek zal vaak verricht worden indien u klachten heeft van bemoeilijkt plassen (obstructie) of ongewild urineverlies (incontinentie). Ook wanneer u in combinatie met plasproblemen nog andere aandoeningen heeft, bijvoorbeeld van het zenuwstelsel, of wanneer niet duidelijk is waardoor u klachten veroorzaakt worden, kan door middel van het urodynamisch onderzoek nader inzicht worden verkregen in de oorzaak van uw probleem. Zo zal dan een gericht behandeladvies gegeven kunnen worden.

Urodynamisch onderzoek is is een onderzoek naar de functie van de lage urinewegen ( blaas en afsluitmechanisme). Het is een inwendig onderzoek. Door middel van dunne slangetjes die ingebracht worden via de plasbuis en endeldarm kunnen metingen verricht worden van de blaasinhoud, de blaasdruk, de afsluiting van de blaas, het eventuele urineverlies, de uitstroomsnelheid van de urine en de spanning in de bekkenbodemspieren.

De meetresultaten worden met een computer verwerkt. Het onderzoek duurt ongeveer 30 tot 45 minuten.

Voorbereiding:

Voor het onderzoek is thuis geen speciale voorbereiding nodig. Het onderzoek vind poliklinisch plaats en wordt meestal uitgevoerd door een verpleegkundige van de behandelpoli urologie in aanwezigheid van de uroloog.

Voor het onderzoek moet u uitplassen op het toilet.

Het onderzoek vindt in principe in zittende houding plaats, waarbij u op een soort toilet gezeten bent of eventueel liggend op een speciale onderzoekstafel.

De verpleegkundige brengt een dun slangetje via de plasbuis in de blaas. Via deze katheter wordt eventuele urine dat nog in blaas zat afgenomen en de hoeveelheid gemeten. Vervolgens wordt deze katheter verwijderd en krijgt u een dun meetkathetertje via de plasbuis in de blaas ingebracht. Deze meet tijdens het onderzoek de druk in de blaas en in de plasbuis.Een andere katheter wordt via de anus, een klein stukje, in de endeldarm gebracht, voor meting van de druk. Het inbrengen van de slangetjes is niet pijnlijk maar kan wel een onaangenaam gevoel geven. De slangetjes worden op de huid vastgeplakt met pleisters, zodat deze op hun plaats blijven zitten gedurende het onderzoek. Op de billen rondom de anus worden enkele elektrodenplakkers bevestigd, waarmee de activiteit van de bekkenbodemspieren gemeten wordt.

Via het slangetje in de blaas wordt de blaas gevuld met steriel water. Tijdens het vullen wordt door de computer de druk in de blaas gemeten en via de drukkatheter in de endeldarm de druk in de buik. Zodra u de eerste aandrang voelt om te plassen moet u dit aangeven. Tijdens het onderzoek wordt u meermalen verzocht om te hoesten of te persen. Dit is met name van belang bij patienten met ongewild urineverlies (incontinentie). De blaas wordt verder gevuld, totdat u aangeeft dat u sterke drang tot plassen hebt en de plas niet meer op kunt houden. Dan wordt het vullen gestopt.

Als de verpleegkundige het zegt mag u uitplassen langs het slangetje in de blaas. De afsluiting van de blaas (functie van de sluitspier) wordt bepaald door de blaaskatheter langzaam uit de blaas terug te trekken naar buiten toe. Daarna worden de slangetjes en de plakkers verwijderd en is het onderzoek afgelopen.

De gegevens die uit dit onderzoek worden verkregen zijn:

De uroloog bespreekt na het onderzoek de uitslag met u. Eventueel krijgt u hiervoor een afspraak. Na het onderzoek kan u vrijwel direct naar huis. Gebruik van eigen auto of openbaar vervoer is geen probleem.

U kunt op de dag van het onderzoek last hebben een pijnlijk en branderig gevoel tijdens het plassen. Tevens kan een verhoogde plasdrang aanwezig zijn. Dit komt, omdat de plasbuis geïrriteerd is door de slangetjes. Bij sommige patiënten kunnen bovengenoemde klachten enkele dagen aanwezig blijven. Dit is niet verontrustend. In enkele gevallen treedt bloedverlies op via de plasbuis. Het is raadzaam na het onderzoek extra te drinken.

Cystoscopie »