Erik van Dieren|Klinisch fysicus

Structureel initiëren en managen van technologische innovatie

“Aan de nauwkeurigheid van bestralingsapparatuur stellen we vanzelfsprekend hoge eisen, net als aan de betrouwbaarheid. Het zijn randvoorwaarden om ook de meest ingewikkelde bestralingstechnieken toe te kunnen passen. Apparatuur willen we op de millimeter nauwkeurig kunnen instellen met precies de juiste stralingsdosis.”

“Die kwaliteitszorg valt onder de verantwoordelijkheden van onze fysisch-technische groep. De klinisch fysici, samen met klinisch fysisch medewerkers en versnellertechnici zorgen ervoor dat alles op de apparatuur en stuur-, reken en bewakingscomputers exact is ingesteld. Daarnaast is innovatie een heel belangrijk aspect van ons werk. Technologische en medische innovaties kenmerken de hele afdeling maar bij ons ligt een structurele taak tot het initiëren en managen van projecten. Denk aan stereotactische bestraling – een vorm van radiochirurgie door intensieve precisiebestralingen in een klein gebied – of aan gating, een bestralingstechniek waarbij we rekening houden met tumorbewegingen door ademhaling.”

“Juist nu technologische ontwikkelingen elkaar razendsnel opvolgen is het zaak kritisch om te gaan met tijd en formatie. Iedere nieuwe technologie vraagt om goed opgeleid en getraind personeel en tijdsinvestering. Zo is de gloednieuwe Varian-versneller al enige tijd in gebruik maar nemen we naast de behandelingen en acceptatietesten ook letterlijk de tijd voor doorontwikkeling; mogelijkheden en toekomstkansen laten we niet onbenut. Dat is een bewuste keuze.”

“Kwaliteit bewijst zichzelf en ‘weten wat je doet’ vind ik belangrijk. Maar anderen mogen of moeten ook weten wat we doen. Sinds kort besteden we nog meer tijd aan analyse en de statistiek van onze patiëntenpopulatie. Follow-up en resultaten op een langere termijn onderbouwen onze stelling dat we – als oncologisch centrum – met onze expertise en ultramoderne technologie patiënten topbehandelingen bieden in de eigen regio.”

Vooruitstrevend met oog voor de mens achter de patiënt »