VATS-lobectomie

Thoraxchirurgie omvat de chirurgische behandeling van afwijkingen aan en in de borstkas. Longoperaties maken dus deel uit van de Thoraxchirurgie en worden ook in het Thoraxcentrum Twente verricht. Hiervoor is er een unieke samenwerking met de algemeen chirurgen en worden veel operaties gezamenlijk verricht. Longchirurgie is sowieso teamwork. Met name de behandeling van longkanker vraagt een op iedere patiënt toegesneden benadering waarbij er keuze is tussen operatie, bestraling, chemotherapie of een combinatie van deze behandelingen.

Om voor iedere patiënt de optimale behandeling te kunnen bepalen worden de gegevens en uitslagen van onderzoeken besproken in het wekelijkse longteam. Hier besluiten longartsen, radiologen, nucleair geneeskundigen radiotherapeuten en algemeen- en thoraxchirurgen gezamenlijk wat het meest optimale behandelingstraject is. In het longteam wordt intensief samengewerkt met de longartsen uit de ziekenhuizen in Hengelo en Winterswijk. Wekelijks bellen zij in via het Videoconference systeem voor het bespreken van hun patiënten. Voor deze patiënten geldt dat soms een deel van de behandeling (operatie, radiotherapie) niet in hun eigen ziekenhuis maar in MST zal plaatsvinden.

De operatieve behandeling van longkanker bestaat uit het verwijderen van de betrokken longkwab of soms de hele long.

In 2010 is er in het Thoraxcentrum gestart met een verbeterde operatietechniek voor het verwijderen van longkwabben, de zogenaamde VATS-lobectomie (VATS staat voor Video Assisted Thoracic Surgery, ‘kijkoperatie’ en lobectomie betekent het verwijderen van een longkwab). Bij deze operatie wordt gewerkt via werkkanalen in de borstkas. De chirurg kijkt via een beeldscherm en een camera die door de wand van de borstkas is geplaatst. Het opereren gebeurt met lange instrumenten die door de werkkanalen worden gestoken. Het is wel altijd nodig een zogenaamde hulpincisie te maken want uiteindelijk moet de longkwab buiten het lichaam worden gebracht.

De voordelen van deze techniek zijn dat er kleinere incisies nodig zijn en dat het niet nodig is de ribben te spreiden. Hierdoor is de pijn na de operatie veel minder en zijn de littekens veel kleiner. Als gevolg zal het herstel na de operatie sneller verlopen en kunnen patiënten eerder uit het ziekenhuis worden ontslagen.

Helaas is het niet altijd mogelijk deze techniek toe te passen. Wanneer de tumor tot dicht bij het hart groeit of wanneer de tumor is vergroeid met de borstwand zal een andere operatietechniek nodig zijn. Uiteraard wordt dit door de chirurg met de patiënt besproken.