![]() |
![]() |
||||||||
|
|
|||||||||
|
|
|||||||||
|
|
|||||||||
|
|
|||||||||
|
|||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
||||
|
|
Hartkatheterisatie
Als u met hartklachten naar uw huisarts gaat, kan hij u doorverwijzen naar het ziekenhuis om een hartkatheterisatie te doen. Door dit onderzoek komt de arts meer te weten over uw klachten. Bij angina pectoris (pijn op de borst door een tekort aan zuurstof in de hartspier), een hartinfarct of een hartklepaandoening wordt vaak een katheterisatie aangevraagd
De katheterisatie kan op twee manieren uitgevoerd worden. De ‘elektrodekatheter’ is een heel dun elektrisch snoer met een geleidende draad in het midden. Die stuurt prikkels naar het hart of vangen juist signalen op. Ze worden vooral gebruikt als u een pacemaker moet krijgen of als onderzoek gedaan wordt naar de oorzaken van een onregelmatige hartslag.
Er wordt ook wel gebruik gemaakt van een holle katheter. Daardoor is het mogelijk de bloeddruk binnen het hart te meten. Ook kan vloeistof worden in gespoten, waardoor het hart goed zichtbaar wordt op röntgenfilm. Het onderzoek wordt uitgevoerd in een speciale katheterisatiekamer, waar een aantal apparaten het onderzoek vastleggen. Na het onderzoek kan de cardioloog de gegevens nog eens bestuderen. Later krijgt hij een 35-millimeter film die nog scherpere beelden geeft.
Een uur van tevoren wordt u opgenomen, zodat er nog wat algemene metingen gedaan kunnn worden. De bloeddruk, pols en temperatuur worden gemeten, maar het kan ook zijn dat er nog een ECG wordt gedaan. U wordt in uw eigen bed naar de kamer gereden. Daar wordt uw huid goed schoongemaakt met jodium. Groene doeken worden over u heen gelegd, zodat u steriel afgeschermd bent. Ook de apparatuur wordt bedekt.
De huid wordt plaatselijk verdoofd met een prik die lijkt op een tandartsverdoving. De verdoving is alleen nodig voor de huid en het omliggende weefsel. Als de katheter eenmaal binnen is, voelt u er niets meer van. Of de katheterisatie vanuit de lies of de arm wordt uitgevoerd, ligt aan de voorkeur van de cardioloog.
U moet twee tot drie uur voor het onderzoek nuchter zijn. Dat komt omdat de contrastvloeistof soms tot gevolg heeft dat u kortstondig misselijk wordt. Het onderzoek duurt in totaal ongeveer anderhalf uur. Na het onderzoek wordt het wondje geruime tijd dichtgedrukt, waarna een drukverband wordt aangelegd. U moet daarna nog een tijd stil blijven liggen. |
|
||||||||
|
|
|
|||||||||
|
||||||||||