Anuscarcinoom

Wat is een anuscarcinoom?

Anuscarcinomen (AIN; anale intra-epitheliale neoplasie) gaan uit van het anale kanaal of de peri-anale huid. Het anale kanaal sterkt zich uit van behaarde uit tot in de anus. De peri-anale huid of anale gebied is een ringvormige zone van 2 tot 5 cm buiten de anale ring. De meeste carcinomen in deze regio zijn zogenaamde plaveiselcelcarcinomen. Anuscarcinomen komen niet veel voor, de incidentie is ongeveer 1 per 100.000 inwoners per jaar. Wel stijgt het voorkomen van een anuscarcinoom met de leeftijd en zijn er sommige risicogroepen zoals HIV-positieve patiënten (met name mannen) en patiënten die immuun suppressiva gebruiken en HPV dragen zijn (bepaalde typen HPV).

Preventie en diagnose

De diagnose van anuscarcinoom wordt gesteld op basis van lichamelijk onderzoek, eventueel proctoscopisch onderzoek en biopsie voor histologisch onderzoek. Patiënten die HIV-positief zijn met MSM (man-seks-man) contact, hebben een verhoogd risico op anuscarcinoom. Soms is er aanvullend lichamelijk of cytologisch onderzoek van de liesklieren noodzakelijk om uit te sluiten dat er zich geen uitzaaiingen in de liesklieren bevinden. Daarnaast zijn er nog aanvullende onderzoeken zoals een MRI, endo-echo of FDG-PET.

Behandeling

Behandeling van het anuscarcinoom is afhankelijk van locatie en mate van invasie. De behandeling kan bestaan uit chirurgie, radiotherapie en/of systemische therapie of een combinatie. Dit is afhankelijk van de kenmerken van het carcinoom. De behandelend specialist zal het behandelplan met u bespreken na de biopsie en multie disciplinair overleg.

Bron: Oncoline

Waar bent u naar op zoek?